Leestijd: 4 min
Yamillah (17) is de enige christen in haar klas. Ze is enthousiast over haar geloof, maar de meiden op haar kappersopleiding kijken haar vaak met een scheve blik aan. Soms voelt ze zich buitengesloten, maar sinds ze voor haar klas is gaan bidden, is er iets veranderd.
Op de kappersopleiding gingen de gesprekken vaak over feestjes, drank en drugs. En natuurlijk seks. Yamillah wilde wel meepraten: “Ik was nieuwsgierig, ik wilde graag weten hoe het was, afgelopen weekend met die jongen in bed. Ik wilde eerst wel meepraten om erbij te kunnen horen. Maar ik wil niet met lust over mensen praten. Ik wil er niet bekend om staan dat ik dat soort verhalen vertel en dat ik over mensen praat zonder liefde en met alleen maar lust. Seksverhalen en drankfeestjes zijn niet mijn ding.”
Het gevolg is dat Yamillah niet veel aansluiting vindt bij haar klasgenoten: “Ik zat niet altijd op een lijn met mijn klasgenootjes. Als we in een groepje naar de stad liepen, liep ik vaak achteraan omdat ik niet mee wilde praten.”
Dat vond Yamillah moeilijk, ze wist niet meer of ze nog wel verder wilde gaan met haar opleiding: “Ik was serieus aan het overwegen om te stoppen met de opleiding. Ik had het met mijn ouders besproken. Ik vond het zo lastig om de enige christen te zijn dat ik er zelfs emotioneel van werd. Ik vond het moeilijk om steeds het gevoel te hebben dat ik niet in de groep hoorde en er – als enige christen – alleen voor stond.”
Yamillah wilde de kappersopleiding inwisselen voor een bijbelschool, maar dan wordt het haar duidelijk dat ze bij de kappersopleiding precies goed zit: “Ik ging bidden en vragen aan God wat ik moest doen. Toen besloot ik dat ik juist in mijn klas wilde zijn en meer voor mijzelf en God op wilde komen.”
Het zou ook raar zijn als ik met de namen van hun ouders zou schelden.
“Een klasgenootje was bijvoorbeeld een keer expres aan het vloeken en schelden in mijn buurt. Toen zei ik tegen haar dat ik het niet fijn vond dat ze de naam van God op deze manier gebruikt. Ik legde uit dat het ook raar zou zijn als ik met de namen van haar ouders zou schelden. Eerst reageerde ze lacherig, maar daarna is er wel meer respect gekomen.”
Ze zet haar klasgenoten aan het denken met wat ze deelt. Quintie, een vriendin van Yamillah, is er ook bij als Yamillah geïnterviewd wordt. Ze vertelt wat ze van Yamillah’s houding vindt: “Ik ben het vaak met Yamillah eens. Ze zegt bijvoorbeeld dat je je lichaam niet aan iedereen hoeft te geven en dat vind ik best een goed punt. Ik probeer respect te hebben voor Yamillah, door bijvoorbeeld minder te vloeken waar zij bij is.”
Ik vraag mij wel eens af: hoe zou het zijn als ik christen was?
“Ik denk soms wel eens na over christen zijn. Dan vraag ik me af: hoe zou het zijn als ik christen was?”, gaat Quintie verder. “Ik zou waarschijnlijk niet op dezelfde manier leven als nu. Ik zie ook dat andere klasgenoten gaan nadenken over wat Yamillah zegt. Ze stellen haar vragen over waarom ze dingen op haar manier doet.”
Yamillah vertelt haar klasgenoten graag over wat ze gelooft. Ze neemt haar bijbel met illustraties mee naar school om het aan haar geïnteresseerde klasgenoten te laten zien. Ook haar docent laat ze graag in de Bijbel lezen: “Toevallig had ik gisteren mijn bijbel mee. Toen ik op school kwam, had een docent bericht gekregen dat een oud-leerling was overleden. Daar was ze ondersteboven van. Ik had een stukje in de Bijbel gelezen dat heel erg aansloot op de situatie. Ik liep naar de docent toe en liet het stukje ook aan haar lezen en dat raakte haar.”
Yamillah zou het liefst haar hele opleiding over Jezus vertellen: “Ik kan mensen natuurlijk niet dwingen te geloven en dat wil Jezus ook niet. Ik probeer uit liefde te handelen, niet te roddelen en met de mensen om te gaan die er niet helemaal bij horen. Ik probeer met mijn liefde te laten zien wie God is.”
