Lize Marie (12) en Marc Floor (14) maken muziek op Lesbos: “Kamp Moria is nauwelijks leefbaar”
Leestijd: 4 min
Leestijd: 4 min
Lize Marie (12) en Marc Floor (14) stonden deze week nog in het afgebrande kamp Moria en spraken met de vluchtelingen daar. Ze vertellen over hun ervaringen en over wat ze willen bereiken. “We hopen zoveel mogelijk liefde te delen op een duistere plek.”
Als we net met het interview willen beginnen, verstoort een omroepstem de stem van Marc Floor. Lize Marie en Marc Floor zijn een paar uur geleden vertrokken uit Lesbos na een paar dagen filmen rondom kamp Mora. Nu zijn ze net aangekomen op het vliegveld in Athene vanuit Lesbos en moeten nog vier uur wachten op hun volgende vlucht terug naar huis.
Lize Marie: “We zijn naar Lesbos gegaan om de videoclip van ons zelfgemaakte nummer op te nemen. We hebben gefilmd op plekken waar kamp Moria is afgebrand en op plekken waar vluchtelingen waren. Helaas kunnen we nog niet zoveel zeggen over het nummer, omdat we willen dat het een verrassing blijft. Wel kunnen we al weggeven dat het gaat over kamp Moria, de mensen daar, armoede en onrecht.”
Lize Marie: “Naast de videoclip hebben we ook een korte documentaire opgenomen. Dit hebben we gedaan omdat we graag met andere mensen willen delen hoe het daar is. Zo kan iedereen zien hoe de mensen het daar hebben. Met ons initiatief JustAMillion willen we een miljoen euro inzamelen die we kunnen geven aan goede doelen. Zo kunnen we onrecht bestrijden op plekken als kamp Moria.”
Gezinnen leven in hutjes van twee bij twee meter
Marc Floor: “Het was best heftig om te zien hoe de mensen daar leven. Wat me het meest raakte, was hoe de kinderen het daar hebben. De gezinnen leven in hutjes van twee bij twee meter. Dat is nauwelijks leefbaar. Je ziet dat ze niks hebben en niks kunnen doen. Daardoor kunnen kinderen ook niet normaal ontwikkelen.”
Je ziet dat kinderen zich niet normaal kunnen ontwikkelen
Lize Marie: “De verschillen met Nederland zijn ook enorm: wij hebben het zo goed voor elkaar. Bij ons is er bijvoorbeeld vrijheid, terwijl zij zich daar enorm opgesloten voelen.
Lize Marie: “We konden het kamp niet in, omdat er hele strenge beveiliging was en om het hele kamp heen hekken waren neergezet. Ook hebben sommige mensen corona. Het was dus niet veilig voor ons. Wel konden we langs de straten net buiten het kamp wandelen. Daar waren zoveel vluchtelingen, vooral gezinnen met kinderen. We probeerden contact te maken met de kinderen door ze bijvoorbeeld een boks te geven. Daarnaast spraken we de volwassenen aan om hun verhalen te horen.”
Marc Floor: “De meeste van die verhalen gingen over de problemen die ze ervaarden nu ze op Lesbos waren aangekomen. Ze willen weg, maar dat kan niet. Ook zeggen ze dat het onveilig is, doordat ’s avonds veel criminelen op straat lopen. Je kunt hun wanhoop zien.”
Lize Marie: “Op de laatste dag hadden we tijd over. We zijn tegen de avond teruggegaan naar het afgebrande kamp Moria. Daar hebben we het lied The Blessing gezongen. The Blessing betekent de zegen en dat was zo passend en mooi. We wilden het nieuwe kamp en hun mensen zegenen door dat lied over hen te zingen.”
Marc Floor: “God heeft een grote rol gespeeld tijdens deze reis. We waren eerst bang dat we het afgebrande kamp niet in mochten, dus hebben we gebeden of hij ervoor kon zorgen dat we daar konden filmen. Sowieso hebben we veel gebeden.”
Nu ze op het vliegveld zitten, lijkt de reis afgelopen. Niets is minder waar: “Thuis willen we weer hard aan de slag voor JustAMillion. We hebben gezien hoe hard het nodig is om iets voor anderen te doen.”
