De weergave van deze video vereist jouw toestemming voor social media cookies.
Toestemmingen aanpassenLeestijd: 5 min
Wij zijn bij BEAM supertrots! Wilke maakte een vette documentaire over een heel persoonlijk en kwetsbaar onderwerp: ze heeft een vriendin, maar hield dat heel lang stil. Zeker kijken dus! “Het is een gek idee dat mensen nu alles kunnen zien.”
“Ja, vet hè? Nou, uiteindelijk is de gehele documentaire 22 minuten lang, maar ik ben er bijna een half jaar mee bezig geweest! Allereerst moet je bedenken wat je precies wil vertellen, dat was best lastig, juist omdat ik het ook zo’n spannend onderwerp vind. Als je dat dan eindelijk hebt bedacht, moet je nog gaan voorbereiden, filmen, nadenken over de volgorde, muziek uitkiezen, teksten inspreken, monteren, kleuren bewerken en nog veel meer. Gelukkig heb ik daar heel veel hulp bij gehad. Ik heb de afgelopen maanden veel geleerd over mezelf, maar ook over documentaires maken. Dus om antwoord te geven op je vraag: Ja, het is best moeilijk!!”
“Mensen kennen mij van BEAM, maar weten niet dat ik al best wel lang een relatie heb met mijn vriendin. Dat vertelde ik liever niet en zette ik niet op Insta of TikTok, want ik vond het veel te spannend hoe mensen dan zouden reageren. Eerlijk gezegd vind ik het nog steeds doodeng, maar in deze docu zie je dat ik het toch ga vertellen.”
“Vaak rijd ik op zondag heel Nederland door om te spreken in allerlei verschillende kerken. Dat vind ik echt superleuk. In deze docu doe ik iets wat ik al heel lang voor me uit schuif: de voorgangers van die kerken bellen, vertellen over mijn vriendin en vragen of ik alsnog mag komen spreken. Ik vraag dat niet omdat ik zelf denk dat dat niet meer mag, maar omdat ik weet dat sommige kerken het een ingewikkeld onderwerp vinden. In de docu zie je aan m’n gezicht dat ik het eng vind, jullie hebben me nog nooit zo serieus zien kijken, denk ik. Tóch heb ik de telefoon gepakt en die dag zes voorgangers gebeld. Het waren soms lastige, maar vooral mooie gesprekken. Dat moment springt er voor mij uit, want ik ben heel moedig geweest!”
“Het is een gek idee dat mensen nu alles kunnen zien, want het is echt mega persoonlijk, de helft van de scènes zit ik te huilen. Ik hoop dat mensen zien dat het soms heel spannend is om een christelijke lhbti+’er te zijn, daar sta je als hetero denk ik niet vaak bij stil. Verder ben ik gay, maar ben ik vooral een kind van God. Ik ben super enthousiast over Jezus. Ik hoop dat mensen dat ook zien en dat ze het nieuwsgierig maakt om meer over die Jezus te weten te komen.”
“Nou, die vindt het denk ik bijna net zo spannend als ik! Gelukkig support ze me honderd procent en komt ze zelfs voorbij in de docu!”
“Ik schrok er best wel van toen ik bij mezelf ontdekte dat ik verliefd was op een vrouw omdat er soms zo negatief wordt gepraat over homoseksualiteit. In de sportkantine scheldt iedereen aan de lopende band met ‘homo’ en in de kerk is het vaak ook niet echt feest als het erover gaat.
Mijn tip aan jou is: zoek mensen bij wie je je veilig (genoeg) voelt en vertel het. Mega lastig en ongemakkelijk, maar er alleen mee blijven zitten is nog veel erger. Ik kreeg uiteindelijk echt last van dat verstoppen en voelde me veel minder gelukkig. Doe het stapje voor stapje en vergeet niet dat je vanaf nu niet alleen nog maar homo bent. Het voelt misschien heel groot, maar het is gewoon een onderdeel van jou. Ik denk altijd: ‘Ik ben gay, maar ik ben vooral een kind van God.’ Dus wat mensen ook vinden, blijf altijd tegen jezelf zeggen: God houdt van me en ik mag er zijn.”
“Dat mag. Ik hoop dat die mensen dan bij zichzelf nagaan wat ze zo boos maakt en waarom. Ik heb met m’n docu echt m’n best gedaan om het bij mezelf te houden en niet te vertellen wat andere mensen moeten doen of moeten vinden.”
“Eerst ga ik even bijkomen van deze documentaire. Het was best wel een intensief proces. Ik vind het ook best spannend dat het nu op YouTube staat en dat iedereen het kan zien, maar het is ook goed zo. Als ik over een paar jaar bijgekomen ben, mag je me deze vraag nog een keer stellen. Haha!”
