Aya heeft een zeldzame chronische stofwisselingsziekte die ervoor zorgt dat haar eigen lichaam geen vet in energie om kan zetten. Dit liep zo uit de hand dat Aya in 2018 zelfs in een coma belandde, vertelt ze LINDA.meiden: “Ik kreeg te horen dat ik nooit meer zelfstandig zou kunnen ademen. Ik wilde liever dood dan dat ik afhankelijk zou zijn van anderen. Gelukkig vertelde de dokter me dat het allemaal goed zou komen en dat kwam het ook. Ik kan nog steeds zelfstandig ademen.”

Think pink

De steun die Aya kreeg, wil ze nu ook voor anderen zijn die dat nodig hebben: “Ik heb ervoor gekozen om geld in te zamelen en roze waterputten en weeshuizen te bouwen in Afrikaanse landen. Roze was destijds de kleur van mijn ziekenhuiskamer. Die kleur associeer ik nu met hoop. Die hoop wil ik doorgeven aan anderen. Ik wil graag een nalatenschap achterlaten en mensen gelukkig maken. Ik heb binnen twee jaar tweeduizend waterputten en twee weeshuizen gebouwd. De mensen die ik help zijn zo blij met alleen maar water. Iets wat voor ons zo vanzelfsprekend is. Daarom levert het mij persoonlijk ook veel op en maakt het me erg gelukkig."

Ik ben Aya

Als je denkt dat met het bouwen van waterputten de agenda van Aya vol zit, heb je het mis. “Buiten Eyaa Cares ben ik ook een bestuurskunde-studente en staat mijn carrière erg hoog in het vaandel voor me. Dat weten veel mensen alleen niet, omdat ze vaak verwachten dat ik de hele dag thuis zit en alleen maar ziek ben. Soms voelt het alsof ik alleen word gezien voor mijn ziekte. Toen ik mezelf een keer voorstelde zei iemand zelfs: ‘Oh, jij bent dat meisje dat in een coma heeft gelegen, toch?’ Ik ben Aya. Niet ‘zieke Aya’.”

De grote droom

Aya droomt ervan om naar de landen te reizen waar ze waterputten heeft laten bouwen. Ze weet alleen nog niet of haar lichaam dat haar toestaat: “Mijn lichaam is heel erg aan het veranderen en ik merk dat alles zwaarder wordt. Dat is ook de reden dat de dokters het mij afraden om zo’n reis te maken. Voor mij is het alleen niet zomaar een reis. Het lijkt mij echt het ultieme geluk om tijd te spenderen met de mensen die ik hulp bied. Daarom kijk ik nu naar de mogelijkheden om mijn droom toch uit te voeren. Misschien dat ik wel met een van mijn verpleegkundigen ga. De reis ga ik hoe dan ook ooit maken.”

BRON: LINDA.meiden