Amy Maria opende de EO-Jongerendag 2024: ‘Ik ben nog steeds bezig met reageren op alles’
Leestijd: 6 min
Leestijd: 6 min
Als we het een spoken word noemen, weet Amy Maria niet hoe snel ze het moet corrigeren want het is zoveel meer dan dat. ‘Het is spoken word, rap en gezang: het is eerder een lied!’. Van een random appje van Joram naar een opening waar Amy Maria uit een rook- en licht walm met één ding hoog in de lucht komt: de Bijbel. Wij spraken Amy Maria over Goed Nieuws, haar fangirl ontmoetingen met Lecrae en haar strijd met de vraag: ‘Hoe geef je nare dingen een plekje als het leven maar doorgaat en je steeds door moet’?
“Ik heb echt super veel reacties gehad. Ik ben nog steeds bezig met reageren op alles. Ik mocht het nog niet vertellen van tevoren, dus veel mensen kwamen naar mij toe met: ‘WAT, WAAROM HEB JE NIKS GEZEGD’. Er waren jongeren die mij hadden gevonden op Instagram en zeiden: ‘Het heeft me echt geraakt’. Dat vind ik leuk om te horen, omdat het zo’n hype optreden was, en dat het ze dan toch heeft geraakt, is dan heel opvallend en mooi. Je hoopt dat dat gebeurt en mensen echt luisteren naar de diepere boodschap, maar je weet niet of het op die manier aankomt.”
De Bijbel is niet iets slaps.
“Ik kreeg een tijdje terug heel random een appje van Joram van ‘yoooo we zoeken nog iemand voor de opening’ en zo zijn we samen begonnen met het steeds verder uitdenken van het concept en ben ik aan de slag gegaan met de tekst en het liedje. De Bijbel en het evangelie kan soms heel ver weg voelen. Daarom was het een soort missie voor mij om het voor nu relevant te brengen: het heeft vandaag de dag nog zoveel kracht, en diezelfde Jezus die wonderen deed in de Bijbel, kan nog steeds wonderen doen in jouw leven. De Bijbel is zo iets krachtigs. De Bijbel wordt soms als een slap boek gebracht zonder leven, en nu kunnen we het echt als iets levendigs brengen. Om die link te leggen tussen de dingen die toen zijn vastgelegd, en vandaag de dag ook voor jou beschikbaar zijn. Met dat in gedachten ben ik gaan schrijven, om het persoonlijk te maken en zodat jongeren zich aangesproken voelen: het is ook voor mij.”
“Ik heb veel momenten gehad in mijn leven dat ik verwonderd was dat diezelfde God uit de Bijbel ook mijn God wilt zijn. En dat ik daardoor flabbergasted ben als ik Zijn liefde voel in mijn hart, of dat ik zie dat iemand naar me toekomt als ik daar precies voor gebeden heb. Hoe bijzonder is het dat God mijn gebeden hoort?! Hij is zo groot en toch hoort Hij mij persoonlijk: dat is iets wat mijn wereld in positieve zin wel op zijn kop heeft gezet.”
“Toen ik zelf tiener was en naar de middelbare school ging, begon ik te twijfelen aan Gods liefde voor mij. Maar ik merkte al heel snel dat hoe minder ik met God ging doen, hoe meer het gevoel van eenzaamheid toenam. Ik dacht: ik moet terug naar God en mijn hart daarvoor openen. Toen ik dat deed, voelde dat echt als thuiskomen. Alsof het een plek is waar ik hoor."
Dezelfde God uit de Bijbel, wilt ook mijn God zijn.
“Op het moment dat ik de keuze weer maakte om mijn geloof levend te maken, kreeg ik opeens zin om liedjes te schrijven. Dat had ik daarvoor helemaal niet. Opeens flowde het er heel makkelijk uit als ik piano speelde. Ik werd door mijn kerk gevraagd om mijn eerste geschreven liedje te zingen. Vanaf toen werd ik op steeds meer plekken gevraagd. Dat is eigenlijk heel bijzonder, merk ik nu. Het liedje heet: I stand amazed: het gaat over dat ik versteld stond van Gods liefde voor mij. Als ik daar nu aan terugdenk, sta ik eigenlijk wel met open mond te kijken hoe goed dat past bij de boodschap van Goed Nieuws.”
Het is allemaal bij Lecrae begonnen.
“Toen ik veertien was en ik de keuze had gemaakt voor God, ging ik op zoek naar christelijke artiesten om bewuster te zijn van waar ik mijn oren en gedachten mee vul. Ik kwam snel bij Lecrae uit. Hij trad toen een keer op in Amsterdam, en ik had hem heel kort ontmoet en een foto gemaakt. Dus hoe vet was het om dit jaar de opening te doen en te zien dat hij de dag afsloot! Aan het einde van de dag moest ik zelf ook weer op, op het moment dat hij afging. Toen heb ik hem opgewacht en liet ik hem die foto zien van tien jaar geleden, en hebben we snel nog een foto samen gemaakt. Dus dat was een extra leuke afsluiting van de dag. Omdat ik als veertienjarige op zoek was naar andere soort muziek, ben ik zelf ook begonnen met muziek maken, dus stiekem is het daar begonnen. Het was eigenlijk heel bijzonder te beseffen dat het cirkeltje zo rond werd gemaakt. Of misschien is het niet het einde maar juist het begin, en gaan we nog een liedje samen maken. Je weet het nooit!”
“Als ik om mij heen kijk, lijkt het soms alsof de wereld verloren is. Je ziet weinig positieve dingen op het nieuws, het gaat veel over oorlogen hier en oorlogen daar. Dat is iets wat ik juist wilde erkennen in de opening.
Je hoeft het niet alleen te doen.
Ik heb me nooit machteloos gevoeld, maar ik voel heel erg mee met die beelden. Ik vind het lastig om verschrikkelijke gebeurtenissen te zien en dan weer door te moeten gaan met mijn leven. Hoe geef je dat nou een plekje? Je ziet zoveel leed, maar iedereen gaat door met zijn of haar drukke leventje. Het helpt dan juist als er veel om je heen gebeurt, om naar God terug te gaan want je hoeft er niet alleen mee te dealen. Vertel simpelweg gewoon aan God wat je ziet. En het is niet dat Hij het nog niet weet, maar het is zodat je het zelf kan loslaten. Mijn favoriete Bijbeltekst is daarom ook de tekst in Filippenzen: ‘Vertel alles aan God wat je bezighoudt, en Hij zal met Zijn vrede je gedachten en hart bewaken’. Ik merk dat ik dan meteen rustiger word, omdat ik het zelf niet hoef te dragen. En dat is de visie achter mijn openingslied: je hoeft het niet alleen te doen.”
