Zo steun je een vriend of vriendin die rouwt
Leestijd: 3 min
Leestijd: 3 min
Een sterfgeval is heftig, mega heftig. Ook als buitenstaander. Want hoe troost je iemand die rouwt? Wat moet je doen als je er geen woorden voor hebt? En hoe ga je ondertussen om met jouw eigen verdriet of herinneringen?
Wees niet bang om op iemand af te stappen die zojuist een geliefde verloren heeft. Het kan ongemakkelijk voelen om een gesprek te beginnen. Vaak weet je de juiste woorden niet. Is dat het geval? Benoem dat dan gewoon! “Sorry, ik weet niet wat ik moet zeggen…” Of een appje met alleen maar hartjes kan ook troostend zijn. Op die manier stel je je alsnog open voor jouw vriend of vriendin in rouw.
Het verdriet kun je niet wegnemen of oplossen. Wel kun je je handen uit de mouwen steken. Mensen in rouw kunnen namelijk alledaagse dingen vergeten of er de energie niet voor hebben. Denk aan boodschappen doen, een wasje draaien… Bied aan om te helpen. Dit kan door een portie extra te koken of een gevulde wasmand over te nemen.
Schrik niet als degene in rouw spontaan in huilen uitbarst. Dit is niet jouw schuld: het verdriet is er hoe dan ook wel. Laat de ander rustig uithuilen op jouw schouder. Woorden zijn dan niet eens nodig. Het is bovendien niet erg als er tranen in je eigen ogen verschijnen. Ook jij hebt verdriet en dat mag er zijn. Samen herinneringen ophalen van de overledene verbindt dan juist.
Laat weten dat je er bent, ook als de begrafenis al even achter de rug is. Realiseer je dat het verdriet niet minder is als jouw vriend of vriendin het leven weer oppakt. Het kan helpen om belangrijke data als de dag van het overlijden, de begrafenis en de verjaardag van de overledene in jouw agenda te schrijven. Ook Kerst of bijvoorbeeld Vader- of Moederdag zijn zware tijden. Een kort appje of kaartje kunnen dan écht troost geven!
God weet het beste wat jouw vriend of vriendin nodig heeft.
Rouw is een intensief proces, dat jaren kan duren. Bovendien rouwt iedereen op een unieke manier. Als vriend(in) zoek je naar een balans tussen er zijn en ruimte geven. Jezelf niet opdringen. Dit kan lastig zijn. Ben je er onzeker over? Vraag wat de ander nodig heeft! Maar wees niet te bang het verkeerd te doen. Met open oren en armen kom je een heel eind.
