Albert (21): ''Ik studeer in Amsterdam, dus het is op zich niet opmerkelijk dat een aantal van mijn vrienden homo zijn. Sommige van hen gaan naar de gay pride in Amsterdam, en ik vind het heel lastig wat ik van al die heisa moet vinden. Ik wil mijn vrienden accepteren, maar ik weet ook dat er daar dingen gebeuren waar God niet blij van wordt. Ik vind het lastig om dat uit te leggen in gesprekken. Hoe kan ik blijven bij wat ik geloof en er toch voor mijn vrienden zijn?''Dit waren jullie antwoorden: Indy: ‘’Laat het oordelen maar aan God over. Accepteer gewoon hun keus en wees als een vriend, dat had jij andersom ook zo gewild.’’ Jiska: ‘’Je mag je vrienden accepteren zoals ze zijn maar dat betekent niet dat je het met al hun daden eens bent en als vrienden kan en mag je dat ook gewoon naar mekaar uitspreken.’’ Lotte: ‘’Ik denk dat je gewoon eerlijk moet zijn tegen je vrienden; hoe je er over denkt en waar je in gelooft. In de bijbel staat dat als wij hier op aarde voor Jezus uitkomen dat Jezus dat in de hemel ook zal doen voor God troon. En als je onzeker bent: bid, vraag en je zult ontvangen. Als je al weet dat je het lastig vindt dan zou ik het er gewoon eerlijk over hebben.’’ Rieneke: ‘’God houdt van iedereen. Dus ook van homo's. Je kan uitleggen dat God hen wel goedkeurt, maar dat de dingen die er gebeuren op bijvoorbeeld de Gay Pride niet naar Gods wil zijn. Ik denk dat het belangrijk is om niet zelf te oordelen, maar God te laten oordelen. Ik denk dat het juist goed is om vrienden te hebben die anders denken. Het dwingt je om goed na te denken over het geloof en daar kom je sterker uit.’’ Is hiermee alles gezegd? Wat zou jij tegen Albert zeggen?