Wat betekent Israël eigenlijk?
Leestijd: 3 min
Leestijd: 3 min
Als je ‘Israël’ hoort, denk je waarschijnlijk aan het woordje dat je opvallend vaak in de Bijbel tegenkomt, of aan het landje in het Midden-Oosten waar veel strijd om is, maar waar je ook prima vakantie kunt vieren. Wat betekent het woord ‘Israël’ eigenlijk?
Als je de Bijbel openslaat, is de betekenis van Israël niet makkelijk te bepalen. Israël is de nieuwe naam van aartsvader Jacob (Genesis 35:10), die hij kreeg nadat hij worstelde met de ‘man Gods’ aan de rivier de Jabbok. Het betekent ‘strijder Gods’, hij die worstelde met God.
Israël is ook de naam van al het nageslacht van Jacob: al zijn kinderen, kleinkinderen, achterkleinkinderen, enzovoort, vormen het ‘volk Israël’, waarover we lezen in Exodus, in de Psalmen en profeten. Israël is het volk van God, waar hij een verbond mee sluit en aan wie hij zichzelf openbaart als YWHW, ‘ik ben die ik ben’. God spreekt over het volk als zijn oogappel en als ‘mijn zoon, mijn eerstgeborene’ (Exodus 4:22). Hier spreekt een trotse papa!
Het volk Israël wordt na Salomo verdeeld in twee verschillende koninkrijkjes: het Tweestammenrijk (Juda) en het Tienstammenrijk (genaamd, jawel: Israël). Van Juda komen trouwens de namen ‘Jood’ en ‘Jodendom’. Uit Juda zou later de Messias voortkomen.
In de tijd van Saul, David en Salomo werd al gesproken over het koninkrijk Israël. ‘De staat Israël’ werd precies zeventig jaar geleden – in 1948 – uitgeroepen op de plek die daarvoor Palestina heette. Dat gebeurde kort na de Tweede Wereldoorlog, waarin miljoenen Joden tijdens de Holocaust werden vermoord door het Naziregime van Adolf Hitler. De Arabische bevolking voelde zich bedrogen en de ingewikkelde strijd om het stuk land is nog vaak wereldnieuws.
Binnen de Joodse gemeenschap is er discussie over wat het betekent om Jood te zijn: is het alleen religie of hoort daar ook een land bij? De Joden die verlangen naar een eigen land noemen zich Zionisten, naar de berg Zion die vlakbij Jeruzalem ligt.
Paulus spreekt in het Nieuwe Testament, het tweede deel van de Bijbel, ook veel over ‘Israël’ (in Romeinen 11 bijvoorbeeld). Paulus ontdekte dat God niet alleen maar een reddingsplan had voor het volk Israël, maar ook voor alle andere mensen (de heidenen, zoals hij het noemt). In Efeze 3:4-6 schrijft Paulus over een groot geheim: dat heidenen die het Evangelie geloven ook delen in de erfenis, mede-erfgenamen zijn. Joden en niet-Joden horen allemaal tot hetzelfde lichaam en hebben allemaal dezelfde God. Alsof Israël er ineens heel wat kleine broers en zussen bij heeft gekregen.
Wie er geweest is, kan beamen hoe prachtig het land is… En laten wij nou een lijstje met tips over dit ultieme vakantieland op een rij hebben gezet.
