Tommy-Boy overleed door een appongeluk
Leestijd: 6 minDoor Charlotte van Egmond
Leestijd: 6 minDoor Charlotte van Egmond
Dit is Tommy-Boy. Hij kan goochelen als de beste, bouwt tijdmachines en de meisjes zien hem wel staan. En hij kijkt die ene keer even op zijn telefoon terwijl hij de weg oversteekt, krijgt een appongeluk en is nu dood.
'Appongeluk' is uitgeroepen tot het woord van het jaar 2017. Steeds vaker maken we brokken doordat we in het verkeer op onze smartphone staren. Voor de één loopt een appongeluk af met een sisser, voor de ander is het fataal. Zoals voor Tommy-Boy.
Morgen staat er een gigantisch feest op de planning in huize Kulkens uit Kortenhoef, want Summer wordt 11 jaar. Ook haar grote broer Tommy-Boy, bijna 14, viert morgen alvast zijn verjaardag. Vader Michael heeft tachtig hamburgers in huis gehaald en versiert het huis. “Mooi, pap”, zegt Tommy als hij het lampje ziet dat zijn vader aan het pimpen is met boomschors.
Summer en Tommy-Boy stoeien in de tuin en schateren het uit van het lachen. Oma komt langs en feliciteert Tommy-Boy met zijn zusje, waarna hij op de fiets stapt richting atletiek. Onderweg rommelt hij nog even met de Spotify-playlist voor het feestje van vanavond, want hij mag de dj zijn. Tommy-Boy fietst het bos uit en steekt, zijn ogen gericht op zijn telefoon, de weg over. Butterflies van dj Tiësto knalt in zijn oren.
Tommy’s moeder stapt met een paar boodschappentassen het huis binnen als de deurbel gaat. Drie politieagenten staan voor de deur. “Bent u de moeder van Tommy-Boy? Uw zoon is aangereden en wordt op dit moment gereanimeerd in de ambulance richting het AMC.”
De vader en moeder van Tommy ontmoeten elkaar in de hal van het ziekenhuis. “Het voelt alsof hij al afscheid van me heeft genomen”, zegt zijn moeder. Toch klopt Tommy’s hart als een malle.
“Een jonge fietser (13) uit Kortenhoef is vanochtend zwaargewond geraakt bij een ongeluk op de Franse Kampweg (N236) in Bussum”, verschijnt er op een nieuwswebsite. “De jongen werd aangereden door een personenauto en raakte bekneld. De situatie was zo ernstig dat de brandweer eraan te pas moest komen om hem te bevrijden.” Ondertussen vechten de artsen voor het leven van Tommy. De operaties aan zijn long en lever slagen, maar zijn bloed wil niet stollen.
Tommy-Boy wordt losgekoppeld van de apparaten. Zijn hart pompt nog even door, voordat het twee minuten voor elf tot stilstand komt. Michael kan alleen maar denken: mijn zoon is dood; op de verjaardag van mijn dochter. Summer pakt de schouders van haar moeder vast. “Mooi hè, dat Tommy-Boy overlijdt op mijn verjaardag. Dan zal het altijd een mooie dag blijven.”
Vol adrenaline komt de familie van Tommy-Boy thuis. Vriendjes en vriendinnetjes worden van hun bed gelicht. De vuurkorven gaan aan. Er zijn marshmallows en alcoholvrije biertjes. De muziek van Tommy knalt de boxen uit. Niemand komt klagen. Er worden verhalen gedeeld, herinneringen opgehaald, appjes voorgelezen; er wordt gehuild en gelachen.
Honderden mensen komen afscheid nemen van Tommy-Boy. Ze delen anekdotes. Over de nachten wildkamperen onder de sterren. Over het zomerkamp waarbij Tommy-Boy op driehoog langs de regenpijp naar de slaapzaal van de meisjes klom, zich verschuilde onder het bed en een uur lang verhalen over ongesteldheid moest aanhoren. Over die keer dat hij de computers van zijn leraren hackte. Over die keer dat hij twee dagen in een kartonnen doos vol draden en schermen woonde, omdat hij wilde weten hoe het is om astronaut te zijn. Over zijn wens om iets te doen voor meisjes in de illegale prostitutie op de Filipijnen. Over dat hij zo blij was dat zijn ouders hem alvast een artiestennaam hadden gegeven. Over het feit dat hij zo veel had gedaan, dat hij eigenlijk 80 jaar had geleefd in 13 jaar en 11 maanden.
Vrienden die Tommy-Boy op de dag van het appongeluk hebben geappt, zijn in paniek. Allemaal denken ze dat hun appje de doodsoorzaak is. In de aula van het Vathorst College spreekt Tommy’s vader hen toe. “Mijn zoon was bezig op Spotify toen hij die weg overstak.” Michael merkt hoe groot de opluchting is en hoe eenvoudig het kan zijn om jongeren te helpen.
De veertiende geboortedag van Tommy-Boy. Op de hei vieren achthonderd mensen een knalfeest. Op kilometers afstand is de muziek van Tommy-Boy te horen, dankzij speakers uit de Ziggo Dome. “Ga alsjeblieft op mijn plantjes staan”, roept de boswachter. “Vandaag mag het.”
Sinds de dag dat Tommy-Boy een appongeluk kreeg en niet meer thuiskwam, hebben tienduizenden leerlingen zijn verhaal gehoord. “We hebben de prijs al betaald, nu wil ik door het geven van voorlichting op scholen zo veel mogelijk appongelukken voorkomen”, vertelt Tommy’s vader. Hij doet er alles aan om de ‘smombie’ (een samenvoeging van smartphone en zombie) net zo goed in te burgeren als de ‘BOB’.
“Van ‘Hé, smombie!’ krijg je een glimlach op je gezicht. Het voelt niet als wijzen met het vingertje, maar je snapt ’m wel gelijk. Jongeren zijn mijn discipelen, want zij spreken elkaar en hun ouders erop aan als ze in het verkeer met hun telefoon bezig zijn. Zelf weet ik ook: als je telefoon piept of trilt, móét je even kijken. Daarom moeten nieuwe wetten, apps en systemen ons helpen om van onze smartphone af te blijven in het verkeer en een appongeluk te voorkomen. Zodat jij, in tegenstelling tot Tommy-Boy, vanavond wel weer thuiskomt.”
Joram weet maar al te goed hoe moeilijk het is om achter het stuur van zijn telefoon af te blijven. In de nieuwe videoserie Online in de vangrail doet hij er alles aan om van zijn gevaarlijke verslaving af te komen. Check de serie hier!
