Stefan (17): “Ik was zo boos op mijn beste vriend dat ik hem een nacht lang opsloot in de bezemkast”
Leestijd: 5 min
Leestijd: 5 min
Stefan en Luca zijn beste vrienden. Ze zijn dol op elkaar en steunen elkaar in alles. Toch is er één ding dat Stefan al een tijdje dwarszit. Vervolgens doet hij iets wat hij beter niet had kunnen doen.
“Luca en ik zijn al zo lang als ik kan herinneren beste vrienden. We hebben zelfs foto’s dat we samen in een wiegje liggen en foto’s van ons in hetzelfde badje. Heel ongemakkelijk. We zijn kind aan huis bij elkaar en doen alles samen. We zitten allebei op voetbal en gaan naar dezelfde middelbare school hier in Delft.”
“Bij de meeste vakken zitten we naast elkaar. We hebben altijd de grootste lol. Zeker als we Nederlands hebben van mevrouw Stintjes. Die vrouw ziet er elke dag uit alsof ze door een regenboogkanon is geraakt. De vreemdste creaties draagt ze. Ik heb haar weleens zien lopen met lak rode laarsjes met daarboven een witte broek en een geitenwollentrui met de meest bonte kleuren. Hoewel we samen opmerkingen maken, krijg ik altijd de schuld.”
“Mevrouw Stintjes schreeuwt na zo’n opmerking mijn naam door de klas en dan kan ik weer eens een uur nablijven. Dit gebeurt nou altijd! Luca komt gewoon overal mee weg. Hij krijgt zonder moeite huiswerkvrijbriefjes van de conciërge en als hij te laat in de les komt wordt daar door de leraren nooit moeilijk over gedaan."
Iedereen moest nablijven, behalve Luca, die kon lekker naar huis
“Ook bij andere lessen wordt Luca voorgetrokken. Vorige week bij wiskunde had hij bijvoorbeeld zijn huiswerk niet gemaakt. Hij vertelde toen een stom smoesje over zijn zusje die het had gebruikt als knutselpapier. Meneer Bakker geloofde het nog ook. De rest van de mensen die het niet hadden gemaakt, moesten tien minuten nablijven om extra opdrachten maken, maar Luca kon gewoon naar huis toen de bel ging.”
“Vroeger toen we samen speelden bij hem thuis had ik al het idee dat hij meer kreeg dan zijn andere broertjes. Hij kreeg voor zijn elfde verjaardag bijvoorbeeld een prachtig nieuw dekbed van zijn favoriete voetbalclub FC Barcelona. Dit terwijl zijn broertjes voor hun verjaardag tweedehands dekbedden kregen.”
“Ik dacht dat het voortrekken op de middelbare school wel weg zou gaan, maar dat was dus niet zo. Het viel zelfs de rest van de klas op. Ik herinner me de dag nog dat de pestkop van onze klas, Bas, voor Luca ging staan. Hij vroeg zich af waarom hij altijd werd voorgetrokken door de leraren. Ik probeerde Luca nog tegen te houden, maar hij begon al met praten. ‘Relax Bas, het is nou eenmaal zoals het is.’
“Bob snapte er niks van en zo zag hij er blijkbaar ook uit, want Luca begon meteen te vertellen over een droom die hij had gehad. ‘We waren met de hele klas heen en weer aan het rennen voor de piepjestest. Iedereen haalde net trap zeven, maar ik was bij trap veertien nog steeds niet moe. Iedereen begon te juichen en moedigde me aan. Zo is het in mijn normale leven ook altijd,’ voegde Luca eraan toe. ‘Ik denk dat ik later ook veel geld verdien en in een mooi huis woon.’”
Denk je soms dat je beter bent dan wij?
“Dat had hij beter niet kunnen zeggen, want je zag dat de klasgenootjes die eromheen stonden met elkaar begonnen te smoezen. ‘Denk je soms dat je beter bent dan wij ofzo,’ snauwde één van hen. Ik zei tegen Luca dat hij zich er niet zoveel van moest aantrekken. Maar stiekem was ik wel een beetje met de klas eens. Luca krijgt altijd alles voor elkaar.”
“Een week later hoorde ik van Amy, een klasgenootje van ons, dat Luca de hele klas had verlinkt aan onze directeur. We hadden met de hele klas in de groepsapp afgesproken dat we niet naar het eerste lesuur zouden gaan op donderdagochtend. De les was eerst uitgevallen, maar op woensdagavond stond er dat hij toch door ging. Ik kon het niet geloven. Luca zou zoiets toch nooit doen? Ik vroeg hem er meteen naar en hij gaf toe. ‘Ik vind dat je de leraren niet zomaar voor de gek kunt houden,’ zei hij alsof het de normaalste zaak van de wereld was dat hij ons allemaal had verlinkt.”
“Ik was woedend op hem. Die middag besloot ik met tien andere klasgenootjes om hem op te sluiten in de bezemkast. Dat zou hem leren. Ik appte Luca of we even konden praten op de derde verdieping van de school.”
We sloten Luca op in de bezemkast; dat zou hem leren!
“Toen hij na tien minuten eindelijk de trap op kwam lopen, stonden we hem met zijn allen op te wachten. We hielden hem tegen en bonden hem vast. Zo stopten we hem in een bezemkast.”
“’s Avonds rond een uur of negen werd ik gebeld door Luca’s moeder. Hij was na schooltijd niet thuisgekomen en ze was vreselijk ongerust. Of ik wist waar hij uithing. Ik heb haar verteld dat ik geen idee had waar hij kon zijn. Alles beter dan toegeven wat we hadden gedaan.”
