“Toen het gebeurde had ik gelijk door: ‘Dit is fout, er is hier iets gebeurd wat niet oké is.’ Ik wilde wraak nemen tegen die persoon. Ik hoopte dat mijn ouders dan zouden vragen waarom ik dat had gedaan. Ik nam het ze heel erg kwalijk dat ze niet doorhadden wat er met mij aan de hand was. Natuurlijk kon ik dat niet van ze verwachten, maar toen dacht ik: ‘Als vader en moeder moet je toch weten als er wat mis is met je kind?’”

Sharon groeide op en werd verlegen, onzeker en depressief. “Ik sprak bijna niet met mijn moeder over mijzelf. Ik hield me stil in mijn kamer met de gordijnen dicht. Ik sliep en at heel weinig. Uiteindelijk werd ik ook echt agressief tegen haar.” Nog altijd vertelde ze haar ouders niks. “Degene die mij heeft misbruikt, was een familielid. Al eerder speelden er dingen in de familie en ik dacht: ‘Als ik dit vertel, kom ik alleen maar meer problemen brengen.’”

'Als ik dit vertel, kom ik alleen maar meer problemen brengen’

Wanneer Sharon 13 is, durft ze het aan haar nicht te vertellen. “Toen uiteindelijk ook mijn ouders het hoorden, schrokken ze heel erg. Mijn moeder probeerde me te begrijpen en bracht me naar therapie zodat ik alles eruit kon gooien. Maar ik zat zo in de knoop met mezelf dat dit me niet hielp. Daarnaast had mijn moeder had ook haar eigen dingen, waardoor ik niet de liefde kreeg waar ik op hoopte.”De verwachting dat het beter zou worden, wanneer ze het zou vertellen kwam niet uit. “Ik werd nog depressiever. Ik begon heel veel slechte gedachten te krijgen dat ik mezelf, mijn moeder of familie iets moest aandoen.”

“Een familielid had mijn moeder getipt over een kerk in de buurt. Op een zondag besloot mijn moeder dat we daar een keer heen gingen. Ik wilde in eerste instantie niet. Er werd gezegd dat deze plek mij kon helpen maar ik dacht: ‘We hebben toch al alles geprobeerd.’ Toch ging ik mee. In het begin vond ik het niet zo leuk. Mensen waren aan het bidden en dat vond ik maar vreemd. Maar uiteindelijk begon ik het ook te doen. Er werd gezegd dat er Iemand was die vrede kon geven en de pijn kon weghalen. Dat wilde ik.”

Uiteindelijk merkte Sharon dat er dingen begonnen te veranderen. “Vooral toen ik het familielid (die mij had misbruikt), mijn moeder en mezelf kon vergeven. Wanneer er nu dingen gebeurden, linkte ik die niet meer aan vroeger. Als mijn moeder me liefde gaf, accepteerde ik deze. Vroeger had ik gedacht: ‘Het is nep, ze kent me niet.’ Doordat ik het verleden achter me kon laten, kon ik wat nieuws beginnen met mijn moeder. Mijn leven is echt anders.”

• 

  Dit kun je doen als je te maken hebt met (online) seksuele intimidatie/ misbruik

  Dit kun je doen als je te maken hebt met (online) seksuele intimidatie/ misbruik