Na hun ontmoeting op Instagram, in de zomer van 2020, werd het tijd voor een real life ontmoeting. Sami: ‘’Sanne kwam aanrijden in een zwarte polo en we zijn gaan eten bij de McDonalds en reden daarna door naar een parkeerplaats om tot zeven uur ’s ochtends te blijven kletsen.’’ Sanne: ‘’We noemden dat onze autosessies, die hebben we daarna nog heel vaak gehad. Het voelde alsof we hele goede vrienden waren.’’

‘’Ik had gelijk het idee dat Sanne misschien wel de ware kon zijn, maar ik dacht: ‘she’s out of my league!’’’ vertelt Sami. ‘’Het overviel me hoe leuk ik haar vond.’’ Sanne: ‘’We waren beiden niet op zoek naar een relatie, maar toch klikte het gelijk. Eigenlijk was het precies wat we allebei nodig hadden, maar wisten we niet dat het er was. Mijn relatie met Sami is niet te vergelijken met vorige relaties, we kunnen over alles praten en zijn het liefst altijd samen. Het is gewoon perfect voor ons.’’

Toevallig beiden christen

Eigenlijk was het puur toeval dat Sanne en Sami elkaar dus tegenkwamen online. En het was ook toeval dat ze beiden christen zijn. Sami: ‘’Ook al ben ik strenggelovig opgevoed, was ik nooit op zoek naar iemand die ook geloofde. Ik vind dat iedereen er mag zijn, wat je ook gelooft. Ik had het wel lastig gevonden als Sanne iemand was die zei dat er helemaal niks is, want ondanks dat mijn geloof een beetje is verwaterd, geloof ik wel dat er iets is.’’

‘’Ik ben niet gelovig opgevoed,’’ vertelt Sanne. ‘’Maar door de moeder van mijn ex ben ik in de kerk terechtgekomen en sindsdien ben ik nooit meer weggegaan. Twee jaar geleden ben ik daar zelfs gedoopt! Vanuit huis heb ik nooit iets meegekregen over het geloof en heb ik het allemaal zelf moeten ontdekken. Het geloof is belangrijk voor mij en ik wilde wel iemand in mijn leven hebben die er op een bepaalde manier mee bezig is.’’

Samenwonen voelde voor ons niet te snel

Toen ze een half jaar samen waren, kreeg Sanne de optie om voor een half jaar in een anti-kraakwoning te trekken. Samen met Sami pakte ze gelijk deze kans. ‘’Ik zei het eerst voor de grap tegen Sami’’, zegt Sanne, ‘’maar toen kwamen we erachter dat we het heel graag wilden proberen, gewoon om te kijken of samenwonen bij ons past. Het voelde gelijk goed en ook tussen ons liep alles goed. We kregen wel reacties van anderen dat het heel snel was, maar zo voelde het voor ons niet. Het voelde alsof we elkaar al veel langer kenden dan een half jaar.’’

Sami: ‘’Mijn ouders hadden wel hun twijfels en waren het er eigenlijk niet mee eens, ook vanuit hun geloof denk ik. We hebben er veel ruzie over gehad maar ik ben erg standvastig; als ik iets wil doen, ga ik het doen. Ik heb ze gezegd dat het sowieso gaat gebeuren en ik ze met alle liefde wil ontvangen. Het heeft even geduurd, maar uiteindelijk konden ze het accepteren, omdat ze zagen hoe goed het zit tussen ons.’’

Opmerkingen over slavernijverleden en ‘racemixing’

Sanne vond het leuk om filmpjes te maken over hun relatie voor TikTok en postte haar eerste filmpje waarin ze door een bloemenveld liepen. De reacties daarop had ze niet zien aankomen. ‘’Ik was helemaal niet bekend op TikTok, maar een paar uur later had ik ineens heel veel reacties op de video. Ik vond het eerst hartstikke leuk, maar toen ik ze doorlas zag ik heel veel racistische opmerkingen. Mensen zeiden hele erge dingen over Sami en over ons. Ze haalden het slavernijverleden erbij en zeiden dat we aan ‘racemixing’ deden. Ik probeerde de reacties te verwijderen, maar het werden er zoveel dat dat niet meer te doen was. We hebben ons er maar niks van aangetrokken.’’

Sami: ‘’Ik heb mijn hele leven al deze kleur en voor mij is het bijna normaal geworden dat ik dit soort opmerkingen krijg, vanaf een jonge leeftijd al. Het is natuurlijk nooit leuk om te zien, maar ik maak me er niet druk om, want ik weet dat ik gelukkig ben. We hebben er veel over gepraat, omdat het voor Sanne natuurlijk nieuw is.’’ Sanne: ‘’Later kreeg ik zelfs via Insta een berichtje dat we op een website waren geplaatst, een soort platform voor racistische mensen die ons dan konden vinden op Instagram en TikTok en haatreacties konden plaatsen.’’

Sanne

Ik kan het aan God geven

Hoe heftig deze reacties ook zijn, Sanne en Sami vinden het niet waard om zich er druk over te maken. Sami: ‘’Je leert ermee leven. Veel mensen die ik het vertel, reageren verontwaardigd dat dit gebeurt. Zo wil ik ook reageren, maar dat houd ik niet lang vol. Want dan zou ik me elke dag overal boos om moeten maken, omdat het heel vaak gebeurt. En dat is geen leven. Ik kan beter denken: ‘Jij bent een flapdrol’ en weer doorgaan met mijn leven.’’

‘’In het begin kon ik er zo boos om worden,’’ gaat Sanne verder. ‘’Maar zoals Sami zegt leer je ermee leven. Het blijft vervelend, maar ik kan het nu beter achter me laten. Ik bid er nog wel vaak voor, vooral voor de mensen die de opmerkingen maken, maar ook voor Sami, dat hij rust in zijn hoofd mag vinden. Bidden helpt mij heel erg om het los te laten, omdat ik het aan God kan geven.’’

Op de vraag wat ze zouden zeggen tegen de mensen die haatreacties hebben geplaatst, antwoordt Sami: ‘’Wat als jij het zou zijn? Probeer je eens in mijn schoenen te verplaatsen. Veel mensen reageren vaak nonchalant als ik ze over racisme vertel, dat het heus niet zo erg is en niet zo vaak gebeurt als ik dat ervaar. Het zou goed zijn als we ons eens wat meer in de ander verplaatsen.’’

Wil je meer (ervarings)verhalen lezen over samenwonen? Check dan eens het verhaal van Daniël en Esther, die twijfelen over samenwonen: “Er is toch een stemmetje dat zegt dat het binnen het huwelijk hoort!” Wil je meer verhalen lezen over racisme? Lees of kijk dan bijvoorbeeld het interview met Hawa (17): “Zelfs in de kerk zie ik racisme”

• 

  Hawa (17): “Zelfs in de kerk zie ik racisme”

  Hawa (17): “Zelfs in de kerk zie ik racisme”