Sa Xi (21) is lid van de christelijke Gaypride Huggers
Leestijd: 4 min
Leestijd: 4 min
‘Free Hugs’, je hebt ongetwijfeld wel eens iemand met zo’n bordje gezien. Ook de 21-jarige Sa Xi kent deze slogan maar al te goed. Maar de knuffels die zij met de Gaypride Huggers uitdeelt, betekenen meer dan alleen een vriendelijk gebaar.
“Ik kwam met de Gaypride Huggers in aanraking doordat ik de oprichtster goed ken. Haar drijfveer en motviatie sprak mij meteen aan. Ik vond het een mooi initiatief en besloot zelf ook mee te doen. Het is belangrijk dat dit gedaan wordt. Ik weet door mijn eigen geaardheid hoe het is om veroordeeld te worden door mensen die je vrienden zouden moeten zijn. Mijn doel als christen is liefde geven aan iedereen. We willen graag laten zien dat we alle oordelen even laten gaan. De boodschap is dan ook heel duidelijk: wat er ook gebeurt, jij bent geliefd door God!”
“Mensen reageren bijna altijd heel positief en verrast. Ze merken dat we hen die dag niet veroordelen, we geven gewoon een knuffel. We zien dan ook dat dat het enige is wat veel mensen nodig hebben. Geen woorden, maar daden. Dat doet goed en dat voelen we, iedereen voelt zich gezien op zo’n moment. Tegelijkertijd krijgen we natuurlijk ook wel eens minder positieve reacties. Mensen zeggen dan: “Aardig dat je zegt ‘God bless you’, maar ik geloof niet meer in God.” Het is jammer om te merken dat andere gelovigen hem of haar zover hebben gekregen. Het doet pijn om te zien dat dit mensen weghoudt van God.”
“We staan daar niet per se om mensen te overtuigen van Gods bestaan. Want wanneer iemand zich niet goed voelt over zichzelf, dan maken veel andere dingen ook niet meer uit. Wel willen we ze graag overtuigen van het feit dat ze geliefd zijn. Dat is het belangrijkste, de rest komt later wel. Dat ze geliefd zijn geeft ze een veilige grond, een begin, om zelfvertrouwen op te kunnen bouwen.”
“Ik heb zelf eerst de liefde van God leren kennen en daarna pas zijn regels. Ik leerde het evangelie door het verhaal over Jezus, die als onschuldige al het schuldige op zich heeft genomen, daardoor ben ik overtuigd geraakt. Toch zijn er heel soms wel momenten geweest dat ik hieraan heb getwijfeld. Dan werd mijn geaardheid bijvoorbeeld vergeleken met hoererij, of probeerden mensen me te overtuigen dat dit met bidden wel weer beter zou worden. Dat soort opmerkingen steken natuurlijk. Op zo’n moment voelt het alsof ik even vergeet waar ik de liefde voor mezelf uithaal. Ik moet mezelf dan terugbrengen naar waar het voor mij allemaal om ging: Gods liefde.”
“Het is heel makkelijk om een ander te veroordelen. Ik hoop dat mensen zich beseffen wat dat bij een ander doet. Wat je ook kiest, kies altijd voor de liefde. En praktiseer deze liefde op zo’n manier dat je niemand pijn doet. Probeer ook vooral naar een ander te luisteren, écht te luisteren, voordat je iets over hem of haar vindt.”
