Leestijd: 4 min
A Hidden Life is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van de christelijke Oostenrijker Franz Jägerstätter (August Diehl). Na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog weigert hij vanwege zijn geloof voor de Nazi’s te vechten en de bijbehorende eed van trouw aan Hitler te zweren. Voor deze daad van verzet krijgt hij de doodstraf opgelegd. Hij heeft maar één kans om zichzelf te redden: alsnog de eed af leggen.
Grote kans dat je nog nooit van de naam Franz Jägerstätter hebt gehoord. De titel A Hidden Life slaat dan ook op de verborgen levens die deze man, en andere onbekenden, hebben geleid. Omdat deze mensen op een onopvallende manier heldhaftig zijn geweest, zal je geen standbeelden van ze vinden. Soms is zelfs het belang van hun verzet niet altijd direct zichtbaar. In de film wordt Franz meerdere keren gevraagd waarom hij niet gewoon de eed aflegt. “Doe niet zo moeilijk. Je hoeft het niet eens te menen. Nu word je straks gedood en blijft je vrouw alleen achter met drie jonge kinderen. Wie heeft iets aan jouw offer? Dit kan toch nooit Gods wil zijn?”
Hoe vanzelfsprekend is het dat jij opstaat wanneer je onrecht ziet?
De weergave van deze video vereist jouw toestemming voor social media cookies.
Maar Franz weet dat zijn verzet zinvol is. Overleven is voor hem niet het hoogst haalbare doel en hij durft daarnaar te handelen. Zijn keuze lijkt misschien een onnodige manier om zijn lichaam te verliezen, maar hij behoudt iets belangrijkers. De film noemt de tekst nooit hardop, maar is duidelijk geïnspireerd door de woorden van Jezus in Mattheüs 10:28. “Wees niet bang voor degenen die wel je lichaam maar niet je ziel kunnen doden.”
Al vroeg in de film zit een scène die de kern van Franz zijn motivatie raakt. Franz heeft een gesprek met een schilder die ontevreden is over de schilderingen die hij heeft gemaakt van de kruisiging. Ze laten een “comfortabele versie” van Jezus zien. Zijn schilderijen geven je het gevoel dat je dit kwaad nooit had laten gebeuren als je zelf in die tijd had geleefd. Het onrecht is zo duidelijk dat je niet anders kan dan in opstand komen. Zoals Franz naar het schilderij kijkt en daarin een spiegel van zijn eigen tijd ziet, zo kijk je als bioscoopganger naar de film en krijg je dezelfde vraag mee. Hoe vanzelfsprekend is het dat jij opstaat wanneer je onrecht ziet?
De film voelt daarom heel realistisch, maar je zou het ook gewoonweg saai kunnen noemen.
De film richt zich met name op Franz, maar een even zo belangrijke rol is weggelegd voor zijn vrouw Franziska (Valerie Pachner). De keuze van Franz raakt haar ook en zij lijdt net zo goed onder de verdrukking. Ze wordt niet zoals haar man lichamelijk mishandeld, maar ze verliest haar vrienden, het dorp kijkt haar met de nek aan en ze moet zonder hulp van anderen zichzelf en haar drie jonge kinderen onderhouden. Haar keuze om achter haar man te staan, is evengoed een offer.
A Hidden Life komt wel met een gebruiksaanwijzing. De film is geregisseerd door Terrence Malick en hij heeft een ongebruikelijke filmstijl. Het voelt alsof de gebeurtenissen werkelijk plaatsvinden en er per toeval een cameraman bij is die tijdens het filmen probeert de beste hoek te vinden. Een andere reden waarom de film heel ‘echt’ aanvoelt, is door het gebruiken van daglicht in plaats van kunstmatig licht. De film voelt daarom heel realistisch, maar je zou het ook gewoonweg saai kunnen noemen. Zeker omdat het verhaal heel beknopt is, terwijl de film toch maar liefst drie uur duurt!
A Hidden Life is een onbekend verhaal dat het verdient om verteld te worden. Regisseur Malick heeft overduidelijk kennis van het christelijke geloof en levert een bijzonder diepe film af. Tegelijkertijd is zijn stijl ontoegankelijk en is dit geen film waar het grote publiek enthousiast van wordt. Ergens wel weer passend dat dit verborgen verhaal zo toch een beetje verborgen blijft.
A Hidden Life draait vanaf 6 februari in de bioscoop
