“Mijn middelbareschooltijd was heel wisselend. Vanaf mijn 12^e kwamen wij erachter dat bepaalde dingen niet helemaal lekker zaten: ik had last van vermoeidheid en depressieve gevoelens. Op mijn 14^e werd voor het eerst geconstateerd dat ik te maken had met een burn-out.”

Lees hier een artikel van NPO Focus over burn-outs, wat is het en hoeveel komt het voor?

Moeilijke periode

“Op mijn zesde is mijn vader plotseling overleden. Dat was een heel moeilijke tijd. Ik had zeker wel mensen die voor mij klaarstonden, maar toch voelde ik mij vrij vaak eenzaam. Ook voelde ook veel verantwoordelijkheid naar mijn moeder toe. Op dat moment stopte de kindertijd een beetje voor mij. We zijn op mijn tiende verhuisd en mijn situatie werd toen eigenlijk alleen maar erger. Ik kwam slecht in slaap, voelde mij eenzaam en gewoon verdrietig.”

Bang om er niet bij te horen

“Ik was hier niet heel erg open over, want dat vond ik heel moeilijk. Ik had het idee dat ik er dan niet meer bij hoorde, omdat ik niet de energie had om na school nog leuke dingen te doen of naar feestjes te gaan. Het erover praten hielp zeker. Aan de reacties van anderen merkte ik dat het niet erg is dat je het hebt, dat mensen niet anders naar je kijken en dat de mensen die dat wel doen eigenlijk helemaal niet zo belangrijk zijn.”

Praat erover!

“Ik denk dat het heel belangrijk is dat je wel leuke dingen blijft doen. Als je jezelf gaat isoleren, zak je nog verder. Sociale contacten en mensen om je heen kunnen je heel erg helpen.

Als ik een tip mag geven aan jongeren die nu op de middelbare school zitten: praat, want praten helpt zoveel! Dan maak je het bespreekbaar en dan kan er ook gehandeld worden. Als jij het voor je houdt, dan wordt er niet gehandeld. En jij verdient beter dan dat!”

Meer verhalen zien? Kijk op de Instagram van KLASSE.