Leestijd: 6 minDoor Daniëlle van den Brun
Maxime (22) maakte spell jars, las elke horoscoop en manifesteerde totdat ze een ons woog: ze leefde in een wereld van witchcraft. Het was allemaal onderdeel van een zoektocht naar de zin van het leven. Maxime: “Witchcraft begint heel onschuldig, maar voor je het weet drink je maanwater en slaap je met een amethist op je hoofd.”
“Toen ik me een tijd depressief voelde, begon ik vragen te stellen als: is er meer in het leven? Hoe kan ik er meer uithalen? Ik geloofde altijd al wel dat er een hogere macht was, maar ben niet christelijk opgevoed. Op een dag was ik aan het scrollen op TikTok toen ik een filmpje tegenkwam over witchcraft. En je weet hoe het algoritme van TikTok werkt: als je één filmpje over een bepaald onderwerp helemaal afkijkt, krijg je er steeds meer te zien. Zo begon ik een paar account te volgen die gingen over heksen.”
“Een groot deel van wat ik deed, was manifesteren. Dan moet je tien keer per dag iets opschrijven alsof je het al hebt, zodat je het ‘de werkelijkheid in spreekt’. Als je dan ook nog maanwater drinkt – dat is water dat de hele nacht in de volle maan heeft gestaan- zou dat helpen. Ik manifesteerde bijvoorbeeld dat ik een tentamen zou halen, het ging vooral over kleine praktische dingen dus. Daarnaast maakte ik ook ‘spell jars’. Dat zijn kleine flesjes waar je kruiden indoet en een briefje met een manifestatie waarmee je mensen zou kunnen manipuleren. Er werd altijd gewaarschuwd dat je dan ook verkeerde dingen kon uitnodigen als je het fout deed. Ik vond het altijd eng om te doen en maakte ze achteraf weer open. Ook hield ik me bezig met horoscopen en de stand van planeten en de maan. Ik was er elke dag druk mee.”
Ik dacht: 'Misschien is Jezus wel de God waar ik bijhoor'
“In de wereld van ‘witchcraft’ geloof je dat alle goden echt zijn, maar dat ze niet allemaal antwoord aan JOU gaan geven. Je kunt proberen contact te maken met een god, maar hebt nooit de garantie dat je iets terug hoort. Ik kreeg eigenlijk nooit een antwoord, totdat ik een keer uit eten was en mijn moeder veel buikpijn kreeg. Ik dacht: ‘Misschien kan ik eens aan Jezus vragen of Hij de buikpijn wil wegnemen’. Tien minuten later was het weg! Dat was voor het eerst dat ik een ‘antwoord’ kreeg.”
“Ja, dat dacht ik ook. Ik zal nooit honderd procent weten of het Jezus was of puur toeval, maar het gaf voor mij de doorslag om Jezus vaker op te zoeken. Dat is het belangrijkste. Ik begon steeds meer met Hem te praten, bidden dus eigenlijk, en begon in de Bijbel te lezen. Ik dacht: ‘Misschien is Jezus dan wel mijn God waar ik bij hoor’.”
“Voor mij is er nu één God. Ik weet niet of er meer goden of energieën zijn, maar dat is voor mij ook niet meer belangrijk. Dat besef kwam na een heftige ervaring die ik ’s nachts had. Ik sliep nog net niet, toen ik opeens zwarte figuren op me af zag komen. Ik was heel bang en riep toen: ‘Ik wil dit niet! Ga weg in Jezus’ naam.’ Er ging toen een schok door me heen en het werd heel licht. Toen waren alle schimmen weg.”
Dit is iets tussen mij en God
“Ik weet zeker dat ik nog niet sliep. De meeste mensen verklaren me ook voor gek als ik dit vertel, maar ik weet wat ik toen heb gevoeld. Het was een onbeschrijfelijk gevoel. Het was echt Jezus die toen naar mij toekwam.”
“Ja, dat snap ik. Ik kijk nu al uit naar de comments. Ik vind oordelen over anderen zoiets misplaatst. Dit is iets tussen mij en God.”
“Van de ‘witchcraft’ wereld werd ik eigenlijk alleen maar heel onrustig. Je bent constant bezig met manifesteren en goede energieën de wereld insturen. Alles wat je denkt en zegt heeft invloed op alles en dus loop je constant op je tenen. Daarnaast maakte het me ook bang, omdat je verkeerde dingen kon aantrekken als je iets fout deed. Nu ik in God geloof heb ik zoveel rust gekregen. Ik vind het zo fijn om te weten dat er iemand is die van mij houdt en waar ik al mijn zorgen bij kan neerleggen.”
Manifesteren is eigenlijk bidden zonder God
“Ik denk dat veel dingen een placebo-effect hebben: het werkt omdat je dénkt dat het werkt. Op een gegeven moment ging ik heel veel opzoeken over mijn sterrenbeeld, maar heel selectief. Ik las vooral de dingen die wél klopten en dan dacht ik: ‘Zie je wel!’ Het stereotype van mijn sterrenbeeld is dat ik heel emotioneel en mysterieus zou zijn. Zo ben ik totaal niet, maar ik ging me wel zo gedragen, omdat mijn sterrenbeeld me vertelde dat ik zo hoorde te zijn. Ik begon steeds minder over mezelf te vertellen, totdat een jongen op een dag zei: ‘Jij bent eigenlijk best mysterieus.’ Dat was niet zo, maar zo had ik het wel doen lijken. Verder denk ik dat het uitspreken van manifestaties kan helpen als het onschuldig blijft. Het is eigenlijk bidden zonder God. Ik denk wel dat als je actief manifesteert, je verkeerde deuren kunt openen. Gelukkig hebben we als christenen het gebed.”
“Blijf kritisch kijken naar wat je tegenkomt. Dat je het regelmatig op je For You Page ziet, kun je niet voorkomen, maar je hebt wel controle over wat je ermee doet. Swipe snel door, zodat je niet nog meer filmpjes krijgt. Het begint namelijk heel onschuldig, maar voor je het weet drink je maanwater en slaap je met een amethist op je hoofd.”
