Leestijd: 3 minDoor Wilke Stuij
Het water in Hellevoetsluis bruist nog na van afgelopen zondag 4 september. Er gingen namelijk vier zussen en een broer uit één gezin kopje onder. Dorothé (20) en Ruth (17) praten ons bij over deze bijzondere dag waarop zij en Gerina (22), Tabéa (19) en Nathan (17) werden gedoopt.
“Dankjewel! Het was een ontzettend leuke dag met heel veel mensen die we goed kennen. We hebben veel gemeenschappelijke vrienden, dus het was een soort reünie. Zelfs onze familie uit Friesland was gekomen. Onze vader heeft ons met een goede vriend van het gezin van oud naar jong gedoopt. Op een gegeven moment sta je dan met z’n vijven op een rijtje gedoopt op het strand, dat is dan wel even een mooi moment. Het was een ontzettend gezegende dag!”
“We zijn christelijk opgevoed en we waren allemaal individueel al bezig met het feit dat we gedoopt wilden worden. Iedereen had het er al een keer met onze vader over gehad en die zei op een gegeven moment: ‘Wat doen jullie nou moeilijk, plan een datum en laat je gewoon lekker allemaal tegelijk dopen!’ Nou, de datum prikken was nog een hele onderneming, maar zelfs dat is uiteindelijk goed gekomen. We kunnen echt goed met elkaar opschieten, we zijn naast familie ook echt vrienden van elkaar en het is fantastisch dat we dit dan ook met elkaar konden beleven.”
“Het is natuurlijk makkelijk om het als een massale gebeurtenis te zien, waar je dan maar in mee gaat om het feestje niet te verpesten, maar we hebben er allemaal echt goed over nagedacht. Ik (Dorothé) ken God al mijn hele leven, maar heb ongeveer een jaar geleden heel bewust voor God gekozen. Ik wil God dienen, ik geloof echt dat dat mijn doel is op aarde. Jezus heeft zijn leven voor mij gegeven en door me te laten dopen bevestig ik dat ik God mijn leven wil geven.”
“Voor mij (Ruth) is het heel geleidelijk gegaan. Ik heb nooit echt getwijfeld of God bestond, maar de laatste maanden had ik steeds meer momenten in mijn leven waarop ik zo sterk voelde dat God er echt persoonlijk voor me was. Ik ging steeds meer met het geloof bezig en op een gegeven moment kwam de gedachte in mijn hoofd op: Wat is nu op dit moment beter dan mijn leven aan God geven? Nou, niets dus.”
“Ja joh, hartstikke positief. Vriendinnen hadden helemaal vrij gevraagd van hun werk om er bij te kunnen zijn. We hebben bijvoorbeeld door onze studies veel vrienden die zelf niets met het geloof hebben, maar die vonden het ook heel mooi en bijzonder. Op die manier is de doop niet alleen een bevestiging voor jezelf maar ook een getuigenis voor anderen.”
