Applaus is er maar even

“Deze zomer was ik samen met mijn neef en wat vrienden op een YWAM* kamp (*Youth With A Mission, christelijke organisatie) in Noorwegen. Het was een bijzondere week waar we veel over God en geloof hebben gepraat. Aan het eind van de week kreeg ik sterk het gevoel dat ik me wilde laten dopen. Dit vond ik superspannend. Ik zweefde namelijk de laatste jaren tussen de christelijke en de niet-christelijke wereld in. Dopen voelde daarom als één van de grootste keuzes van mijn leven. Maar juist in de afgelopen twee jaar dat ik als artiest op veel plekken kom, merk ik dat er niks groter en beter is dan de liefde van God. Ik kan applaus en aandacht krijgen van honderden mensen, maar is dat waar het leven om draait? Als ik van het podium stap, ben ik weer gewoon Marc. Applaus is er maar even.”

Huilend aan de telefoon

“Ik was zonder mijn ouders in Noorwegen, dus ik heb ze op de laatste dag van het kamp opgebeld voor advies. Dachten zij dat het een goed idee was om me hier te laten dopen zonder dat ze erbij waren? We hingen huilend aan de telefoon, want ze waren ontzettend blij met mijn keuze. Het was voor hen iets ongelofelijk bijzonders: Hun eigen zoon die voor Jezus kiest. Tegelijkertijd vond ik het heel naar dat ze er niet bij konden zijn. Ik moedig het dan ook echt niet aan om je zonder je ouders te laten dopen, hoor! Betrek ze er vooral bij.”

Is dit wel het juiste moment?

“Zeker weten wist ik het dan ook nog niet: is dit écht het juiste moment? Ik liep buiten en bad: ‘Heer, als dit het goede moment is, vertel het dan!’ Na mijn gebed liep ik in tranen naar binnen, gooide mijn Bijbel op bed en hoorde ik plotseling muziek door het open raam naar binnen komen. Er waren jongens buiten een workout aan het doen en er stond muziek op. Het was een bridge van een worshipnummer. Ik hoorde drie keer achter elkaar: ‘Right now, this is the time’. Zo bijzonder dat God door muziek, waar ik zo van houd, tot me spreekt! Vanaf dat moment was er bij mij geen twijfel meer: Ik laat me hier dopen. Voor mij is dit geen eenmalige keuze, maar echt een manier om tegen God te zeggen: U bent het allerbelangrijkste in mijn leven en ik wil elke dag opnieuw voor u kiezen.”

“Op Instagram en TikTok heb ik enthousiast video’s en foto’s gedeeld van dit bijzondere moment. En ja, dat was best spannend. Het zou kunnen dat ik nu als artiest niet meer op elk podium gevraagd wordt of dat volgers dit onderdeel van mij niet helemaal begrijpen, maar dat is niet het belangrijkste. Zelf de keuze maken om achter Jezus aan te gaan en elke dag steeds meer op hem gaan lijken, dat is wat telt. Ook hoop ik en bid ik dat andere jongeren een keuze durven te maken voor God, ook als je bang bent om dingen kwijt te raken. Als ik binnenkort weer shows heb, naar meetings moet of de studio in ga om een liedje te maken, wordt het vast en zeker lastig om mijn geloof vast te houden en in alles voor God te kiezen. Dat zal zo blijven, maar twijfelen aan wat het belangrijkste is en wat mij het gelukkigst maakt, doe ik niet meer.”

• 

  MARC FLOOR over gillende meisjes en volle dm’s: ‘Ik kan nog niet wennen aan alle aandacht’

  Klik hier