Lisanne deelt Gods liefde op Ibiza: "Ineens kuste hij me in mijn nek"
Leestijd: 6 min
Leestijd: 6 min
Drank, drugs, DJ’s en seks: je kunt er niet omheen in het hoogseizoen van feestend Ibiza. Ook Lisanne (25) houdt wel van een feestje, maar kwam met een totaal ander doel naar het eiland toe. Samen met andere jongeren van de organisatie 24-7 Ibiza liet zij vorige zomer Gods liefde zien. Nuchter als wat, maar geleid door de heilige Geest!
Dat er op Ibiza flink gefeest wordt, is niet nieuw. Rijkere mensen genieten van de chique clubs, maar 24-7 Ibiza richt zich juist op de andere vakantiegangers. “De organisatie zit in San Antonio, een gebied voor mensen die goedkoop willen feesten. Samen met een aantal jongeren draaide ik twee weken mee met het 24-7 team. Het doel is om er voor de party people zijn. Een deel van de groep doet dit door te bidden in de prayer room, de rest gaat de straat op. Er wordt niet zozeer gefocust op evangelisatie, maar meer op het bieden van praktische hulp of een luisterend oor. Denk aan het uitdelen van water, iemand naar zijn of haar hotel begeleiden, het voeren van een goed gesprek… Net wat er in die situatie nodig was. Sommige mensen komen naar Ibiza om dingen te vergeten. Ik wilde Gods liefde aan hen laten zien!”
Voor twee weken was Lisanne’s dag-nachtritme omgekeerd. ’s Avonds laat ging ze met anderen één uur de feeststraten van Ibiza in, om het volgende uur in de prayer room te bidden en op te laden. Een soort ‘breathe in, breathe out-principe’ dus. “Vooraf kregen we geen specifieke training. Er is namelijk niet één manier waarop de feestgangers benaderd moeten worden. Mijn aanpak was luchtig: ik deed m’n best om een glimlach op iemands gezicht te toveren. Dit deed ik door mee te dansen, gezellig te kletsen of een complimentje te geven. Een van mijn buddy’s had een andere aanpak: zij kon binnen een halve minuut van kletsen naar bidden gaan. Supercool! Maar daar werd ik soms ook wel onzeker van. ‘Moet ik dat ook doen?’ schoot dan door mijn hoofd. Toch weet ik dat God door iedereen heen wil spreken, ook door mij. En door te kijken naar de aanpak van anderen, leerde ik uit m’n comfortzone te stappen.”
“Sommige teamleden werden geconfronteerd met vooroordelen. Zij gaven eerlijk toe zich soms beter te voelen dan de feestgangers. Dat is ook niet heel gek, als je ziet hoe oppervlakkig er wordt geleefd. Maar: there’s more to the story, dat heb ik wel geleerd! Door met de party people in gesprek te gaan, ontdekte ik dat zij vaak een heftige achtergrond hebben. Of heel erg zoekende zijn in dit leven. Zo kwamen we op een avond een meisje tegen dat haar vrienden was kwijtgeraakt na een ruzie. We luisterden naar haar en ze werd steeds opener. Toen bleek dat ze zich totaal niet geliefd heeft gevoeld in het verleden. Het is dan zo zonde om mensen te veroordelen op wat ze uiterlijk gezien aan het doen zijn!”
Hij begon me in mijn nek te kussen
Toch had Lisanne niet alleen maar mooie ervaringen. “Op een avond stond ik met een jongen te dansen. Ik probeerde op een leuke, ontspannen manier connectie met hem te maken. Hij had blijkbaar anderen plannen, want ineens kuste hij me in mijn nek. Daar schrok ik wel van! Niet omdat ik me seksueel geïntimideerd voelde, want deze jongen was totaal niet voor rede vatbaar en had veel te veel drugs gebruikt. Maar het irriteerde me enorm! Hoe had hij het zo ver laten komen? Toch realiseerde ik me ook direct dat iedereen fouten maakt. Ik legde de schuld dus meer bij de drugs neer. Nadat ik hem direct had weggeduwd, werd er vervanging voor mij geregeld. In de prayer room ben ik vervolgens tot rust gekomen.”
“Ik houd van partyen. En ja, ik ben ook wel eens dronken geweest en heb domme dingen gedaan. Hierdoor kon ik me wel aan de feestgangers relateren. Natuurlijk hoopte ik dat ook zij zouden ontdekken dat je niet happy wordt van oppervlakkig gefeest. Hoe tof zou het zijn als zij – misschien door onze gesprekken en gebeden – zouden ontdekken dat God van hen houdt! En dan worden drank en drugs overbodig.
Ik kon het wel uitschreeuwen: dit heb je niet nodig!
“Soms had ik het wel willen uitschreeuwen, vooral richting schaars geklede meisjes. ‘Dit heb je helemaal niet nodig! Je bent zoveel meer waard dan dit.’ Sommige feestgangers zullen onze goede gesprekken de volgende dag weer vergeten zijn. Dat is natuurlijk jammer, want je hoopt ze een stapje dichter bij God te brengen. Toch vertrouw ik op Hem. Ook al zie ik niet wat voor uitwerking het gesprek of gebed heeft gehad: God blijft bij hen!”
“Ook als team zijn we een avond op stap geweest. Gewoon nuchter. En wat hebben we toen genoten van de DJ en het dansen! Ik denk dat God daar echt blij van wordt. Feesten in zichzelf is namelijk niet verkeerd. Wel denk ik het God pijn doet om te zien hoe mensen zich verliezen in drank en drugs. En zich niet geliefd voelen. Daarom vind ik het werk van 24-7 Ibiza zo mooi. Het was zo’n unieke ervaring om Gods liefde te mogen laten zien, gewoon op de manier die bij mij past. Terug in Nederland vervaagt dat weer een beetje. Toch wil ik blijven zoeken naar manieren om God uit te stralen. Gewoon door te luisteren, te bidden of met elkaar op te trekken. Elke manier is goed!”
Fotografie: Gijsbert Westerhuis
