Leestijd: 4 min
“Bij anderen oordeelde ik altijd: als je het doet, doe het dan veilig.” Totdat Julia (nu 18) ineens zelf een positieve zwangerschapstest in haar handen had. Met haar buik groeide ook haar schaamte. Nu stapt ze in het licht.
“In juli 2017 ontdekte ik dat ik zwanger was. Ik zat al een week op mijn ongesteldheid te wachten en besloot daarom maar een test te kopen. Best spannend, natuurlijk. Helemaal toen ik de moeder van een vriendin tegenkwam. Ik kocht de test, ging snel naar huis en belde m’n vriend Mattias. Op de test zag ik al snel twee streepjes tevoorschijn komen. Zwanger. In eerste instantie barstten we allebei in tranen uit. ‘Nu is m’n leven verpest,’ schoot door mijn hoofd. Toen is Mattias direct naar me toe gekomen. We hebben samen gebeden en God gevraagd of alles goed mocht komen. We wisten niet waar we in terecht waren gekomen …”
“We moesten het onze ouders vertellen. Zoiets kun je letterlijk niet verborgen houden. We waren op vakantie toen ik het aandurfde. Mijn moeder wist echt niet wat ze moest zeggen. En toen had ik m’n vader nog niet eens gehad! Ik zag er enorm tegenop: zou hij boos worden? Gelukkig reageerde hij direct met ‘gefeliciteerd’ en benadrukte hij dat we nu niet gelijk hoefden te trouwen. Dat vond ik heel fijn om te horen! Mattias’ ouders waren teleurgesteld, maar zeiden ook direct: ‘We gaan jullie helpen!’”
Ik probeerde mijn buik met een grote sjaal te verbergen
“Langzaam maar zeker wisten meer mensen van mijn zwangerschap. Dat kon ook niet anders met zo’n dikke buik. Ik schaamde er vreselijk voor en probeerde het met een sjaal te verbergen. Op straat kreeg ik afkeurende blikken en ving ik gemene roddels op. Natuurlijk was ik niet de enige die voor het huwelijk seks had, maar bij ons was het fout gegaan. Ik voelde me schuldig richting God, mijn vriend en mijn ouders.”
“Op 28 maart 2018 ben ik bevallen van Micha. Zodra hij in mijn armen lag, wist ik: dit is mijn kind en ik laat je nooit gaan. Naast Mattias was ook mijn moeder bij de bevalling. Dat vond ik heel bijzonder, helemaal omdat ze zelf een paar maanden eerder was bevallen van mijn zusje. Ja, we zijn tegelijk zwanger geweest. Dat was best wel mooi, dat gebeurt je niet zomaar! Ik vond het fijn om ervaringen te kunnen delen. Toch kies ik er bewust voor om niet teveel op haar terug te vallen. Dat is soms best zwaar, helemaal omdat ik nog bij mijn ouders woon. Maar uiteindelijk ben ik Micha’s moeder en ben ik degene die voor hem uit bed komt ’s nachts. Gelukkig heb ik Mattias en natuurlijk God. Ja, God heeft echt ons gebed verhoord: Hij geeft ons kracht en wijsheid om Micha op te voeden.”
“De zwangerschap en Micha’s komst hebben mijn relatie met Mattias wel op de proef gesteld. Nee, makkelijk is het niet geweest en zal het ook niet altijd zijn. Toch kan ik nu zeggen dat het ons dichter bij elkaar heeft gebracht. Afgelopen maand heeft hij me heel romantisch ten huwelijk gevraagd! Het pak en de jurk waren toen al lang en breed gekocht. Ja, bij ons gaat alles in een andere volgorde haha! Achteraf had ik meer van de zwangerschap willen genieten en me minder willen schamen. Ja, het was een grote fout, maar er is genade! Ik geloof echt dat God ons Micha gegeven heeft. We hebben zegen op zegen ontvangen. Micha is zo’n ongelofelijk lief kind, het is echt een schat. En ik? Ik ben de trotste mamma op aarde.”
Ook Nicky, Patrick en Hadassa delen hun schaamte met jou in het nieuwste BEAM magazine. Meer lezen? Vraag hier een gratis proefnummer aan!
De weergave van deze video vereist jouw toestemming voor social media cookies.