Wat heb je precies?

“Ik heb MCDD en PDDNOS. MCDD betekent voor mij vooral dat mijn gedachtes heel snel gaan. Ik kan gevoelens en ideeën in mijn hoofd veel te snel groter, beter of slechter maken dan ze eigenlijk zijn. PDDNOS is meer een verzamelnaam voor symptomen waarvan ze niet precies kunnen zeggen wat het is, maar wat wel met autisme te maken heeft.”

Wat zijn de gevolgen hiervan?

“Vanaf groep drie heb ik op het speciaal onderwijs gezeten. In 2012 ben ik bijna vier maanden uit huis gezet en opgenomen in een instelling. Mijn ouders wisten niet meer wat ze met mij aan moesten. Ik liep helemaal vast en moest weg. Dat doet wel wat met je als je negen jaar bent. Maar mijn ouders hadden gewoon rust nodig. Ik kon soms zo extreem boos of verdrietig worden. De jaren daarna heb ik me wel afgevraagd of ze me uit huis hadden gezet omdat ze niet meer van me hielden. Inmiddels zie ik in dat dat gewoon nodig was en dat ik er juist veel van heb geleerd. Ik hoor vaak dat ik praat als een twintigjarige terwijl ik nog maar 17 ben, dat komt door wat ik allemaal heb meegemaakt.”

Hoe ziet jouw leven er nu uit?

“Op dit moment woon ik begeleid op mezelf bij de organisatie Eleos. Hier leert iedereen verschillende vaardigheden op zijn eigen tempo. We leren bijvoorbeeld koken, strijken of hoe we met geld om moeten gaan. Uiteindelijk bereiden we ons daarmee voor op de echte wereld. Ik wil dan ook heel graag echt op mezelf wonen. Mijn ouders zie ik één keer in de twee weken. Dat we die afstand hebben is goed voor ons, dat werkt het beste.”

Geloven met autisme, is dat een lastige combinatie?

“Zowel mijn basisschool als mijn middelbare school waren niet christelijk. Ik kreeg weinig mee over het geloof. Met mijn gezin gingen we vroeger wel naar de kerk, maar ook dat verwaterde langzaam. Door mijn MCDD benader ik alles heel rationeel, daardoor was het geloof voor mij best moeilijk. Ik ging naar een gereformeerde kerk waar veel regels waren, daar kon ik helemaal niet mee omgaan. Vorig jaar ben ik langs gegaan bij Youth Alpha en ging ik naar de kerk in de Mozaïek in Veenendaal. Hier ontdekte ik dat je geloof ook echt met je gevoel kunt beleven. Ik kan hierdoor een relatie met God opbouwen en weet nu hoe fijn dat kan zijn.”

Wat hoop je nog te bereiken?

“Mijn hoogste doel is gelukkig worden en dat ik elke dag met plezier opsta. Ik hoop binnenkort weer een opleiding te starten en uiteindelijk mijn eigen huis te hebben. Daarnaast maak ik heel graag muziek, en hoop ik ook daarmee verder te komen.”

Lees ook: Rouwen met autisme: “Ik weet niet of ik mijn opa's dood erg vond."