Catherine had kanker: “Schelden met kanker is steeds normaler geworden”
Leestijd: 3 min
Leestijd: 3 min
Woorden hebben kracht: ze kunnen je maken, breken, bemoedigen of beledigen. Catherine (17) is herstellende van de ziekte en het gaat momenteel gelukkig goed. Wel vind ze het soms lastig hoe vaak er gescholden wordt met het woord kanker.
Catherine kun je misschien kennen van het EO-programma ‘Hallo, ik heb kanker’. In 2017 konden we vier tieners volgen die hun leven vastlegden op beeld. Catherine had kanker op verschillende plekken en na behandelingen is de ziekte op dit moment gelukkig niet meer aanwezig. Toen Catherine 13 jaar was en werd geïnterviewd voor het programma ‘Hallo, ik heb kanker’, vertelde ze dit over zichzelf:
Wat vindt je het stomst aan ziek zijn?
"Het stomst aan ziek zijn vind ik de operaties zelf en na de operatie want je kan echt veel pijn krijgen."
Wat zou je later willen worden?
"Later zou ik heel graag dokter worden van kinderen."
Waarvoor kan iemand jou midden in de nacht wakker maken?
"Alles als iemand met me wil praten of opeens naar het ziekenhuis moet!"
Alleen al in Nederland krijgen honderden jongeren te maken met kanker. Een verschrikkelijke ziekte, maar ook een woord wat nog steeds bij veel scheldpartijen wordt gebruikt. Een woord wat mensen op een negatieve manier kan raken. Maar kijkt Catherine hier nu anders tegenaan, omdat ze de ziekte zelf heeft gehad?
Tegenwoordig is het steeds normaler geworden om te schelden met kanker
“In het begin van mijn ziekte, toen ik nog een jaartje of 13 was, vond ik het best wel moeilijk om aan te horen wanneer mensen gingen schelden met het woord kanker. Ik moest er van huilen, voelde me niet goed en werd boos. Als ik nu iemand hoor schelden met kanker, denk ik er niet meer echt bij na. Ik weet dat als iemand er mee scheld het niet per se direct aan mij gericht is. Het is tegenwoordig een scheldwoord wat eigenlijk steeds normaler is geworden. En dat vind ik natuurlijk wel jammer.”
“Aan de andere kant, als mensen tegen mij zeiden ‘Ik ben trots op jou!’, ‘Wat ben jij een doorzetter!’, ‘Wat heb jij dit goed gedaan!’ of ‘Wat ben jij ondanks alles zo positief gebleven!’, dan vind ik het erg fijn om zulke woorden te horen! Vooral in de periode dat ik ziek was en vrienden, familie of ziekenhuispersoneel dat tegen mij zeiden maakte dat mij erg blij. Ik weet niet of ik zo positief was gebleven, als ik die mensen niet om mij heen had gehad. Bepaalde woorden maakten me dus juist verdrietig en boos, terwijl andere mij heel erg blij maakte. Woorden hebben kracht en ik hoop dat iedereen dat gaat beseffen!”
Daisy werd gepest om haar huidskleur: “Ze noemden me vieze neger.”
