Pap en mam,

Ik schaam me rot, maar ik heb op de middelbare school zo ontzettend vaak afgekeken.. Jullie weten nog wel dat ik voor mijn centraal examen een 3,5 haalde voor biologie toch? En dat ik de schuld gaf aan de totale black-out die ik had gehad? Dat was niet waar, ik durfde die middag niet af te kijken omdat ik op een hele ongunstige plek zat. Ik stond een 7,5 omdat ik met ‘normale tentamens’ ALTIJD naast Lotte zat en zij nou eenmaal een biologische genius is, volgens mij studeert ze nu zelfs biologie. Maar op eigen kracht kon ik er dus niets van.. Resultaat: een 3,5.

Op zich heb ik altijd wel voor mijn toetsen en schriftelijke overhoringen geleerd, maar het afkijken ging me zo goed af, dat ik – zelfs als ik het antwoord zelf gewoon wist – toch even bij de buren keek. Ik wilde zo graag goede cijfers halen dat het me soms niet zoveel uitmaakte op welke manier.

Waar ik me ook echt voor schaam is dat ik voor natuurkunde een keer de boel bij elkaar heb gelogen. Ik had voor een bepaalde toets echt een 5 nodig om over te gaan naar klas 3, maar ik kreeg een 4,6 terug. Ik heb toen met dezelfde rode pen als mijn docent extra punten in de kantlijn gezet en hem vertelt dat hij niet goed had geteld. De docent voelde wel aan dat er iets niet klopte, maar omdat er zoveel vragen werden gesteld door mijn klasgenoten, heeft hij mij die paar puntjes er maar gewoon bij gegeven zonder een heel onderzoek in te stellen. Ik voelde me ’s avonds in mijn bed echt slecht, maar ik durfde echt niet terug te gaan en het op te biechten. Ik was bang voor de reactie van de docent, bang voor jullie reactie en bang om dan alsnog te blijven zitten. 

Het spijt me, ik weet dat het niet oké is en heb op mijn vervolgopleiding dan ook nooit meer afgekeken.

Liefs,
T.