Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik me heel goed in een ander kan verplaatsen, maar sinds het overlijden van hun moeder is dat beeld flink veranderd voor mij. Als het mijn moeder was geweest zou ik mezelf wekenlang opsluiten en de sleutel doorslikken. Deze jongens reageerden heel anders: ondanks het vreselijke verlies stelden ze een mooi en waardig afscheid boven hun eigen verdriet. Ik zit achter in de auto als we onderweg zijn naar onze laatste vakantiebestemming, voorin sparren de twee broers over hun toekomst: de ene is aan het knallen op de filmacademie en de ander is fulltime aan het werk voor een glansrijke DJ-carrière. “Mama zou trots op ons zijn”, zeggen ze dan. Dat is toch niet te geloven?!

Voor mij is het een enorme eer om met twee van zulke krachtige jongens een roadtrip te mogen doen. “Ondanks het verlies van onze moeder, zijn we toch dankbaar voor alle mooie dingen die we nog wel hebben,” zei één van de jongens tegen mij. Ik herkende deze uitspraak in het lied dat uit de boxen komt; vecht tegen onrecht, rouw om verdriet, bid voor de toekomst maar geniet van het nu.

Tegenslagen kunnen een kans zijn om te groeien en te veranderen. Mijn twee vrienden rennen niet weg van hun tegenslagen en zijn nu gemotiveerder dan ooit. Ze hebben het gevoel dat ze veel meer kunnen bereiken dan ze dachten. “Gewoon je dromen uitspreken en een beetje vertrouwen hebben!”, zegt de jongste dan. Dus ook in je eigen leven mag je stilstaan bij verdriet, maar bedenk dat je er alleen maar krachtiger van terug kan komen. De twee broers zingen nu uit volle borst mee: “zing, vecht, huil, bid, lach werk en bewonder!” Doe je mee?

• 

  Tirsa (15) verloor haar moeder aan borstkanker: 'Ik zou haar nog veel willen vragen'

  Tirsa (15) verloor haar moeder aan borstkanker: 'Ik zou haar nog veel willen vragen'