"Hij stuurde mijn naaktfoto naar al mijn vrienden"
Leestijd: 4 min
Leestijd: 4 min
Hij vertelt hoe geweldig je bent en dat hij je nooit zal kwetsen. Dus als hij om een naaktfoto vraagt, kun je die best sturen, toch? Een paar weken nadat Emi* (18) op ‘verzenden’ klikte, stortte haar wereld compleet in.
“Ik was 14 jaar. Al mijn vriendinnen hadden al een vriendje, ik niet. Ik werd benaderd door een jongen op Instagram en vond hem eigenlijk meteen leuk. Hij was zo lief tegen me, gaf me het gevoel dat ik heel speciaal was en bleef maar zeggen hoe leuk ik was. Hij zei nooit iets naars tegen me. Na een tijdje vroeg hij me om een naaktfoto. Ik besloot een naaktfoto te sturen via Snapchat, omdat die dan toch weer zou verdwijnen.
Dat was een heel domme fout. Al snel kreeg ik een melding dat hij een screenshot van de foto had gemaakt. Ik dacht dat ik flauw ging vallen. Meteen stuurde ik hem een berichtje of hij er alsjeblieft niets mee wilde doen. ‘Is goed,’ zei hij, ‘ik doe er niets mee als jij nu nog een naaktfoto stuurt met je gezicht erop.’ Ik wist dat dit het nog veel erger zou maken, dus hield ik me stil. Ook hij reageerde niet meer. Daarna begon de drama...”
“Twee weken lang hoorde ik niets van hem, totdat mijn telefoon op een middag ineens ontplofte. Ik kreeg ontzettend veel berichtjes als: ‘Dit ben jij toch?!’ En: ‘Wat is dit?’ Via Instagram had hij al mijn volgers de foto gestuurd en mij daarin getagd. Ook had hij een account aangemaakt met de foto erop. Ik raakte volledig in paniek en belde mijn moeder overstuur op. Geschrokken en verbaasd kwam ze direct thuis uit haar werk. Ik liet haar zien wat er was gebeurd en ze wist niet wat haar overkwam. Ze vroeg me eerst om rustig te worden. Ik moest haar beloven dat ik mezelf niets aan zou doen, aangezien dat weleens voorkomt bij jonge meiden die iets soortgelijks meemaken. Ik zei haar dat ik dat nooit zou doen, maar we moesten wel een oplossing vinden voor deze ellende.”
“Het was het einde van de zomervakantie, dus ik moest bijna weer naar school. Ik was doodsbang om te gaan. Mijn moeder kwam met het idee om mensen te vertellen dat ik was gehackt. Mijn gezicht was natuurlijk niet te zien op de foto en niemand kende mijn lichaam. In de groepsapp van school heb ik dit verhaal uitgelegd. Wonderbaarlijk genoeg geloofden de meeste mensen het. Mijn eerste schooldag was heel eng, maar naast een paar nare reacties viel het gelukkig ontzettend mee. Gek genoeg dreigde mijn beste vriendin om de waarheid te verspreiden. Ik denk dat ze gewoon boos en geschrokken was. Gelukkig heeft ze dit uiteindelijk niet gedaan. Mijn vriendinnen wisten het, maar hebben de waarheid voor zich gehouden.”
“Mijn ouders waren boos, maar vooral erg teleurgesteld. Ze vroegen me wat er verkeerd was gegaan in mijn opvoeding: ‘Je bent christen, waarom doe je dit?’ Dat kwam wel even hard aan. Ik had het idee dat ik iedereen had teleurgesteld. Ik wist zelf ook niet waarom ik dit deed. Naast het gedoe op school, was ik ook heel bang dat mijn foto’s bij mensen uit de kerk terecht zouden komen. Ik twijfelde of ik wel goed genoeg was: wat als God me niet meer wilde? Ik heb er veel voor gebeden en over gepraat. Inmiddels weet ik dat ik ook maar een mens ben. God houdt sowieso van mij.”
“Ik hoor steeds vaker over jongens of meisjes die iets soortgelijks meemaken. Al lijkt iemand nog zo lief: doe dit niet! Een foto kan binnen één seconde over het internet worden verspreid. Toen ik 14 jaar was, dacht ik nog niet na over de gevolgen, maar dat moet je juist wél doen. Heb je toch iets gestuurd en blijkt diegene niet te vertrouwen? Houd moed. Hoe uitzichtloos de situatie misschien lijkt, er komt een dag dat mensen het er niet meer over hebben. Voor mij verliep het soepel, daar mag ik heel blij om zijn. Maar ook als het langer duurt: er is hoop.”
*Emi is een fictieve naam. Haar echte naam is bij de redactie bekend.
Benieuwd hoe dit verhaal afloopt? Je leest het in het nieuwste magazine! Vraag hier het proefnummer aan of word hier direct lid (en ontvang vier keer per jaar de vetste verhalen + SUPERVETTE TRUI!).
