De uitdrukking heeft een bijbelse achtergrond. Het verhaal komt uit Genesis en het wordt bijna letterlijk gezegd door Jakob over zijn zoon Issachar in Genesis 49:14. In de Statenvertaling staat hier: “Issachar is een sterk gebeende ezel, nederliggend tussen twee pakken.” Inmiddels staat er in de NBV en in de Bijbel in Gewone Taal ‘manden’ in plaats van ‘pakken’, maar het origineel is dus duidelijk te herleiden.

De ‘pakken’ werden tijdens lange reizen meegegeven aan ezels – je weet wel, zo’n PAKezel. Die kregen dan aan beide kanten een tas opgehangen, zodat mensen er niet mee hoefden te zeulen. Best een zware taak dus. Wanneer ze moe waren, stopten ze met lopen en gingen “tusschen de pakken nederliggen”. Wat? Precies. Die uitgeputte ezels zakten in elkaar, met ‘pakken’ en al. Issachar wordt in dit stuk in de bijbel vergeleken met een sterke ezel, die opgeeft. Hij kan nog wel door, maar hij gaat als een uitgeputte ezels bij de pakken neerzitten.

Mochten je ouders binnenkort dit spreekwoord nog eens gebruiken, dan heb je in ieder geval een interessante comeback! Hopelijk hebben we je bij deze weer overeind gehaald, met pakken en al.

Wil je nog meer interessante weetjes over het geloof lezen? Van het idee achter een Ichthus-visje tot de uitleg van ‘de kogel door de kerk’. Je vindt ze hier!