Mijn moeder werd helemaal gek

Eigenlijk wilde ik het geheim houden, maar mijn moeder zag de pil in m’n tas zitten. Ze werd helemaal gek: schreeuwen en door het huis heen rennen. Niet wetende wat ze met haar emoties aan moest. Ze is namelijk op hele jonge leeftijd van mij bevallen. En nu zag ze hetzelfde bij haar dochter gebeuren. Dat was wel heftig. Samen met mijn moeder heb ik een zwangerschapstest gedaan. Die was – tot grote opluchting van ons allebei - negatief. Toch voelde ik die weken erna nog steeds dat het niet klopte. Ik werd ook niet meer ongesteld.

Miskraam

Op een gegeven moment heb ik in het geheim nog een test gedaan. En jawel: ik was zwanger. Ik ben daar zo hard van geschrokken dat ik die weken erna steeds ongelukkiger werd. Ik haatte mezelf. Sloeg elke avond in mijn buik. Uit frustratie richting mijn eigen leven en wat er in mijn baarmoeder groeide. Ik wilde dood. Hoe kon ik zo stom zijn? Op een gegeven moment waren we met school in het Kröller-Müller Museum. Ik moest heel nodig naar de wc. In plaats van urine, kwam er allemaal bloed. Plots was ik niet meer zwanger…

De miskraam was de druppel: ik belandde in een depressie en viel heel erg af. Woog op een gegeven moment nog maar 40 kilo. Mijn relatie ging een maand later uit. Ik heb hem nooit verteld over de miskraam. Net als mijn ouders het nog steeds niets weten.”

Ik haatte mezelf. Sloeg elke avond in mijn buik

“Ik ben opgegroeid in een zware, christelijk gereformeerde kerk. Al mijn hele leven hoorde ik daar wat ik allemaal niet mocht en wel moest. Ik moest twee keer naar de kerk, verplicht een rok dragen en seks was verboden. Waarom en hoe het zat, dat werd mij nooit verteld. Daardoor is het denk ik ook misgegaan. Door de tijd na de miskraam heb ik geleerd dat God niet is van ‘moeten’ en ‘verbieden’.

Mijn leven is weer de moeite waard

Als je twee keer naar de kerk gaat, zegt dat niets over hoe je als christen bent. Net zoals je door bepaalde kleding niet kan zeggen hoe goed of slecht iemand is. Ik heb juist ervaren dat God er altijd is, dat Hij let op je intenties en jou niet loslaat. Wie je ook bent en welke fouten je ook begaat. Heb mijzelf wel schuldig gevoeld, maar dat heb ik allemaal naar God uitgesproken. Hij vergeeft. Het gaat nu goed met mij. Ik krijg nog wel psychische hulp voor mijn depressie, maar gelukkig wordt dat langzaamaan afgebouwd. Het leven is weer de moeite waard! En ja, ik wil nog steeds moeder worden, maar alleen als ik er klaar voor ben.”

De naam Floor is verzonnen (haar echte naam is bij de redactie bekend) en de afgebeelde is niet de geïnterviewde.