Jesse: “Toen we tot de ontdekking kwamen dat Nienke zwanger was, was het alsof ik in een film zat waar je niet meer uitkomt. Ik wist niet wat er gebeurde. Wat er dan door je hoofd gaat is vooral: ‘Hoe ga ik het aan mijn ouders vertellen? En aan mijn vrienden? Wat zal school er wel niet van denken?’” Als zoon van de dominee maakte hij zich ook zorgen over de kerk: ‘Wat zou de gemeente wel niet denken?’

Een duidelijk teken van God

“Een paar maanden later - Nienke had al best wel een buikje - werd ik wakker en keek op mijn telefoon. Het eerste wat ik zag, was een folder van een kerkdienst. En dat terwijl ik normaal gesproken eerst mijn wachtwoord moet invullen en door moet klikken om bij dit soort berichten te komen. Maar ik deed mijn telefoon aan en zag meteen de folder van die kerkdienst.”

Jesse ervaarde dat als een duidelijk teken van God: “Ik wist gewoon: ik moet naar deze kerk. Alsof God zei: ‘Hé Jesse, kom eens hier. Je moet gewoon naar deze kerkdienst toe’.” Jesse en Nienke kwamen in een dienst terecht, waar de liederen en preek hen echt raakten.

Maar dat was nog niet alles: “Toen de spreker klaar was en van het podium af wilde lopen, zei hij: ‘Ik wil nog kort wat tegen jullie zeggen. Tijdens mijn gebed kreeg ik een beeld van een jong meisje dat zwanger was.’ Nienke en ik keken elkaar aan en zeiden: wat gebeurt hier? Mijn hart begon sneller te kloppen en ik begon te zweten. Ik ging naar de spreker en vertelde hem dat mijn vriendin zwanger is. Hij bad voor ons dat wij hele goede ouders mochten zijn. Dat was enorm bijzonder.”

Een kroontje en een papiertje

Niet alleen Jesse maakte iets bijzonders mee. Toen hij terugkwam bij zijn vriendin, vol van wat er net gebeurd was, zag hij dat ook Nienke wat had meegemaakt. “Toen ik bij Nienke kwam, zag ik een kroontje en een papiertje in haar handen. Er was een vrouw bij Nienke gekomen die die ochtend dat kroontje en papiertje in haar tas had gedaan. Ze had het kroontje de dag daarvoor gekocht en voelde dat ze het die ochtend mee moest nemen. Op het papiertje staan mooie Bijbelteksten als ‘Je bent gemaakt in de buik van je moeder’ en ‘Je bent een koningskind’. Ik denk dat God ons duidelijk wilde maken dat Hij ook een vader is die enorm veel van Zijn kinderen houdt. Hij wil niets liever dan ons helpen in deze situatie.”

Jesse ziet het niet alleen in zijn eigen situatie. “Ik denk dat God altijd wil helpen. In de fijne situaties, waarin alles goed en soepel verloopt, maar ook in de dieptepunten van je leven, op de momenten waarin je het echt moeilijk hebt. Deze kerkdienst maakte ik mee toen ik in een dieptepunt zat; midden in de onrust van alle keuzes en vragen die op mij afkwamen, heeft God ingegrepen door ons naar deze kerkdienst te leiden. Dat was voor ons als ouders een bevestiging dat God bij deze situatie is.”