5. Ik zou willen dat ik mezelf meer had toegestaan om gelukkig te worden

Veel van deze mensen realiseerden zich pas aan het einde van hun leven dat geluk een keuze was. In plaats van te blijven steken in oude patronen en gewoontes hadden ze liever de sleur van alledag doorbroken. Diep vanbinnen verlangden ze ernaar om hard te kunnen lachen en idiote dingen uit te halen, maar durfden niet uit hun ‘comfort zone’ te stappen. Spijt komt later.

4. Ik zou willen dat ik contact had gehouden met mijn vrienden

Als de dood dichterbij komt vallen de normale excuses van een druk leven weg en balen mensen ervan dat ze vriendschappen hebben laten verwateren. Aan het einde van het leven gaat het voor veel mensen om liefde en relaties, terwijl ze in hun leven daar veel minder tijd aan besteedden.

3. Ik zou willen dat ik de moed had om mijn gevoelens te uiten

Pas als mensen op hun sterfbed liggen realiseren ze zich soms pas dat ze gevoelens hadden onderdrukt. Niet alles uitspraken in relaties. Velen hiervan bleken zelfs ziektes te hebben ontwikkeld door het koesteren van wrok en bitterheid.

2. Ik zou willen dat ik niet zo hard had gewerkt

Dit zei iedere mannelijke patiënt die werd verpleegd. Ze hadden een deel van de jeugd van hun kinderen gemist en het gezelschap van hun vrouw. Veel vrouwen noemden deze reden ook. Allemaal waren ze het erover eens dat ze hun leven liever simpeler hadden ingericht en minder hadden gewerkt.

1. Ik zou willen dat ik meer had geleefd zoals ik zelf wilde, in plaats van volgens de verwachtingen van anderen

Deze werd door zowel mannen als vrouwen het meest genoemd. Als mensen terugkijken op hun leven wordt vaak duidelijk hoe weinig van hun dromen ze hebben kunnen vervullen, vooral doordat ze eerst deden wat van hen werd verwacht en daarna pas wat ze zelf wilden.

Wat zegt de Bijbel eigenlijk over spijt?