Als je een paar jaar geleden aan Teun had gevraagd of hij met plezier tussen dementerende ouderen zou wonen, zou je waarschijnlijk weinig enthousiasme terugkrijgen. In een interview met Joram, bij 3FM, zegt Teun: “Toen ik in het eerste jaar van mijn verpleegkunde-opleiding hoorde dat ik stage moest lopen in het verpleeghuis – ik had nog nooit contact gehad met mensen met dementie – overwoog ik om te stoppen.” Toch woont hij inmiddels op Kamer 3, aan het einde van de gang links. Hij deelt een zitdouche en het verhoogde toilet met armsteunen samen met een aantal van zijn buurvrouwen. Zijn kamer is ingericht in jaren 70 stijl en er hangt een discobal boven zijn bed. Allemaal leuk en aardig, maar waarom woont hij daar?

Teuns missie

Waarom zou je vrijwillig tussen dementerende ouderen gaan wonen? “Omdat ik het ontzettend belangrijk vind dat mensen met dementie mee blijven doen in onze samenleving. En om te voorkomen dat het alleen bij woorden blijft, maar ook naar acties leidt, ben ik er gaan wonen.” Dit vertelt Teun op zijn Instagram-pagina (@teuntoebes). Zijn feed is een gezellige verzameling van grijze bolletjes, glaasjes advocaat, rollators, maar vooral veel lachende gezichten. Via zijn stories leren de bijna 19.000 volgers de huisgenoten van Teun kennen. Een ding is duidelijk: de 22-jarige heeft een missie. Hij wil een stem zijn voor dementerenden. “Als ik later zelf met dementie in het verpleeghuis terechtkom – en die kans is een op vijf – is het te laat,” noemt hij in Volkskrant Magazine.

Sociale dood

Om zijn boodschap nog meer te verspreiden, heeft Teun een boek geschreven. “Gevangenen hebben nog meer recht op buitenlucht dan dementerenden,” stelt hij in VerpleegThuis. Begin deze maand mocht hij het boek zelfs overhandigen aan Minister-president Mark Rutte. Bij Op1 legt Teun uit waarom het huidige zorgsysteem hem boos maakt: “Het verpleeghuis is een wereld op zich, maar dat zou het niet moeten zijn. Het leven in het verpleeghuis dat draait ook om het leven en niet alleen een plek om dood de gaan.”

Aan de Volkskrant vertelt hij hier meer over: “De diagnose dementie betekent vaak een sociale dood. We stoppen je weg en denken dat het geen zin meer heeft je te bezoeken, want je vergeet toch weer dat we er waren.” Maar, concludeert Teun vervolgens, je hoeft geen mantelzorger of zorgverlener te zijn om iemand bijvoorbeeld mee te nemen naar de supermarkt. Daarom neemt hij zijn huisgenoten van de gesloten afdeling af en toe mee uit naar het terras of organiseert hij een silent disco. Teun laat zien: het leven met dementie hoeft helemaal niet saai te zijn! 

Bron: Volkskrant, 3FM, Volkskrant Magazine, Op1

• 

  William helpt vluchtelingen in Griekenland: “Ik moet hun verhalen doorvertellen”

  William helpt vluchtelingen in Griekenland: “Ik moet hun verhalen doorvertellen”