Leestijd: 4 min
Een aantal dagen geleden stuurde Charlot (19) ons een berichtje op Facebook. Ze had het interview gelezen van Daisy, het meisje dat spijt heeft van haar vrijwilligerswerk in India. Charlot zit nu in Suriname, werkt als vrijwilliger in een tehuis en heeft de tijd van haar leven. Daar wil ze dan ook met alle liefde over vertellen.
‘’Ik kom uit Zeeland en ben opgegroeid in een liefdevol gezin. Ik heb het altijd al leuk gevonden om activiteiten te organiseren voor de kinderen in de kerk. Dat ik nu als vrijwilliger in een tehuis in Suriname werk is daarom ook geen hele grote verassing. Mijn beste vriendin en ik wilden al heel lang samen reizen, maar tegelijkertijd wilden we ons tijdens de reis ook nuttig maken.
We vonden de Zoutkorrel, een stichting met meerdere tehuizen in Suriname. Een groot budget heeft de stichting niet, dus vrijwilligers zijn hard nodig. Tegelijkertijd vragen ze ook geen geld van je, het belangrijkste zijn de gezinnen in de tehuizen. We geven trainingen over onderwerpen als seksueel misbruik en we organiseren verschillende activiteiten.’’
‘’Een aantal weken geleden lazen mijn beste vriendin en ik het artikel van Daisy. Ik vind het heel erg voor haar dat het haar zo slecht is bevallen, maar het belicht niet alle kanten. Mijn kant is namelijk heel anders; ik vind vrijwilligerswerk geweldig. Het werkt ook niet als je er niet 100% instaat en niet de juiste keuzes maakt.
De kinderen hier hebben allemaal een rugzakje. Het is onmogelijk om allerlei activiteiten te organiseren en te denken dat het allemaal makkelijk zal gaan. Deze kinderen hebben heel veel geduld en liefde nodig. Zo hebben we weken lang gewerkt aan een musical met alle tieners, dat ging zo anders dan het gaat met kinderen uit liefdevolle gezinnen. Als je teleurstelling niet aan kan is vrijwilligerswerk heel moeilijk.’’
‘’Ik heb gekozen voor Suriname om meerdere redenen. Ten eerste hoorde ik van andere meiden die hier ook vrijwilligerswerk hebben gedaan hoe positief zij alles hebben ervaren. Ten tweede is het zo’n mooi land. Hier vind je geen parelwitte stranden en knalblauwe oceanen, hier vind je de jungle. Ik reis weleens naar het binnenland, het is zo interessant om te zien en te horen hoe de mensen in de jungle leven.
Ook zijn de mensen hier heel aardig. Iedereen maakt een praatje met ons, maar dat komt waarschijnlijk omdat we Nederlanders zijn. Toerisme is hier nog niet echt een ding, wat eigenlijk best zonde is. Suriname is een thuis voor veel verschillende culturen, dat is heel mooi en bijzonder om te zien. Toen we hier aankwamen in oktober was het snikheet, nu is het hier heerlijk. Ik hoef eigenlijk nooit na te denken wat ik aandoe, het is standaard een short en een shirt.’’
‘’Iedereen hier heeft een passie en een interesse die hij of zij aan de gezinnen wil meegeven, wat ze kan helpen. Een heel mooi voorbeeld hiervan is dat we een aantal weken geleden een training gaven over seksueel misbruik. Ik vertelde dat niemand aan je mag zitten, ook niet een familielid. Als dat wel gebeurt, is het goed om er met iemand over te praten.
Er was een gezin aanwezig met een meisje van 7. Na de training vertelde ze aan de bazin van een van de tehuizen dat haar oom haar seksueel heeft misbruikt. Hij zit nu vast en de politie is druk bezig om alle bewijzen tegen hem te verzamelen. Als wij die training niet hadden gegeven had die man nu misschien nog vrij rondgelopen.’’
‘’We betrekken God bij al onze activiteiten. We vinden het belangrijk om te laten zien dat iedereen Jezus’ liefde mag ervaren, al is het door simpelweg te vragen hoe het met iemand gaat. Dat is voor mij ook het belangrijkste aan vrijwilligerswerk; dat ik het doe voor God en met heel veel liefde.
Ik raad vrijwilligerswerk echt aan iedereen aan. Ga uitzoeken of er een stichting is die bij jou past, heb geduld en wees er 100% klaar voor. Als dat allemaal lukt kan het haast niet tegenvallen.’’
Het verhaal van Daisy lezen? Dat kan hier!
