HONINGKOEKJE VAN ME: 7 originele bijbelse complimenten
Leestijd: 3 minDoor Maarten Vermeulen
Leestijd: 3 minDoor Maarten Vermeulen
De Bijbel staat vol met bemoedigingen, maar deze complimenten zijn wel héél uniek. Ideaal als je weer eens andere opbeurende woorden wil gebruiken dan 'mooi', 'lief' of 'goed'.
Deze heeft Paulus bedacht in de brief aan de Efeziërs: als christen ben je niet beter dan anderen, maar God heeft wel een nieuw mens van je gemaakt. In oudere Bijbelvertalingen heet dat ‘zijn maaksel’. Echt leuk om tegen iemand te zeggen!
Bij dit compliment moet je misschien wat uitleg geven, want het klinkt niet meteen heel aardig. Maar in Hooglied 4 staat het echt. De schrijver is dol op de slapen van zijn geliefde en volgens hem zijn het net opengesprongen granaatappeltjes. Lief!
‘Wat is het leven goed en mooi als mensen in liefde met elkaar leven!’ Net zo mooi als olie die in de baard van Aäron drupt. Klinkt vies, maar David is er enthousiast over in Psalm 133. Als iemand in het oude Israël hogepriester werd, werd hij gezalfd met olie op zijn hoofd. In dit geval met zo veel olie, dat het helemaal in zijn baard terechtkomt. Zo goed is God.
Wauw, dit bewaar je natuurlijk alleen voor iemand die heel speciaal is. David schrijft het in Psalm 8. Dit compliment kun jij alvast in je zak steken, want David heeft het over ‘de mens’ in het algemeen: hij is diep onder de indruk dat God aan al die kleine mensen aandacht geeft.
Nee, dit gaat niet over dik of dun. Misschien goed om dat er meteen bij te zeggen als je dit compliment geeft… In Lucas legt Jezus uit dat je krijgt wat je geeft. De ‘maat’ is hier een schep of kom met een hoeveelheid graan. Als je ruimhartig geeft, krijg je meer dan je vast kunt houden: ‘een goede, stevig aangedrukte, goed geschudde en overvolle maat’. Zo’n vriend wil iedereen!
Je zou hier ook ‘kleine, nieuwe tak’ kunnen zeggen, maar dat klinkt minder poëtisch. Rijsje komt uit de Statenvertaling. Jesaja gebruikt het in een profetie over de komst van Jezus: uit een oude, omgehakte boom kan een nieuwe tak groeien. Zo zal uit de oude familie van David een nieuwe koning komen. Heel aardig dus om iemand ‘rijsje’ te noemen!
Klinkt lekker, toch? In Exodus maakt het volk Israël kennis met merkwaardige witte korrels die elke ochtend als ontbijt op de grond lagen. Manna, werd het genoemd. Wat dat precies voor spul was, weten we niet. Maar over de smaak staat wel iets: het was net honingkoek. De Israëlieten aten het 40 jaar, dus het zal niet vies zijn geweest.
Illustratie: Jinke Koning
