Leestijd: 3 min
Sinds vorige week zit Loorke haar land in een lockdown. De regering van België heeft sinds dat de eerste persoon met corona gediagnosticeerd werd, drastische maatregelen genomen. We vragen aan Loorke hoe het voor haar is om te leven in een land waar je amper nog buiten mag komen.
“De lockdown zagen we van tevoren al aankomen, verschillende landen om ons heen gingen op slot en de regering had van tevoren al gemeld dat er drastische maatregelen genomen zouden worden. Toch was het wel een beetje een shock toen de maatregelen eenmaal ingingen. Gelukkig valt tot nu toe alles wel mee. Het is jammer dat ik mijn vrienden niet meer kan zien en niet zomaar kan gaan winkelen. Maar gelukkig kan ik nog wel naar buiten want ik heb een hond en die moet natuurlijk regelmatig uitgelaten worden. Helaas mag je niet meer met de auto naar een ander park toe, ik moet in mijn eigen omgeving blijven. Als je dat niet doet kun je een boete krijgen.”
“In de eerste week van de lockdown viel de beveiliging op straat nog wel mee, maar nu zie je steeds vaker politie door de straten rijden. Ook wordt er bij de grens met Nederland steeds strenger gecontroleerd. Wij hebben familie in Nederland wonen en mijn moeder kwam afgelopen week toen de maatregelen net ingegaan waren weer terug uit Nederland. Bij de grens deden ze heel moeilijk maar ze hebben haar uiteindelijk wel doorgelaten, ze woont hier immers.”
“Tot nu toe verveel ik me nog niet. Ik woon met mijn vader en moeder en met zijn drieën hebben we het erg gezellig. We kijken vaak films of spelen een spelletje. Naast mijn familie is mijn vriendje de enige persoon die ik nog wel zie, hij woont in Genk en ik kom alleen naar hem en hij komt alleen naar mij toe. Ik ben blij met hoe de overheid het heeft aangepakt en hoe discreet ze hebben gehandeld. Toen er nog maar een paar besmettingen waren begonnen ze al met maatregelen nemen zodat het virus geen kans had zich veel verder te verspreiden. Het is erg mooi om te zien dat onze bevolking de regering ook respecteert en luistert naar de adviezen.”
“Zelf probeer ik positief te blijven. Ik ben niet bang voor het virus want bij mij zou het niet zo heftig zijn. Voor een aantal van mijn vrienden met bijvoorbeeld een zwak immuunsysteem of andere ziektes is het moeilijk en daar moet ik dus ook uit de buurt blijven. Het is mooi om te zien hoe tijden zoals deze voor verbondenheid zorgen. Ook zorgt het voor wat meer tijd met God. Ik zie dingen waar ik normaal niet zoveel oog voor zou hebben. Ik begin mijn dag met hem en loop elke dag door de natuur en kijk naar wat hij gemaakt heeft.”
