Merel (20) werd aangerand door haar gymleraar: ‘Ik was alle controle over mijn lichaam kwijt’
Leestijd: 3 minDoor Daniëlle van den Brun
Leestijd: 3 minDoor Daniëlle van den Brun
De kleedkamers bij gym zijn één van de weinige plekken waar leraren NIET mogen komen. BEAM sprak drie jongeren die slachtoffer zijn geworden van pestgedrag en misbruik van klasgenoten én leraren in de kleedkamers. Drie verhalen die voorkomen hadden kunnen worden als er toezicht was geweest... Dit is het verhaal van Merel*.
Triggerwarning: dit verhaal gaat over seksueel misbruik.
“Toen ik in de brugklas zat, was het verplicht voor iedereen om in een uniform van school te gymmen. Voor mij betekende dat een rok en een shirt met korte mouwen. Omdat ik toen struggelde met zelfbeschadiging, weigerde ik dat aan te trekken. Ik wilde graag meedoen met gym, maar dan wel in mijn eigen joggingbroek en een shirt met lange mouwen. Ik had hier vaak gezeik over met mijn gymleraar. Toen ik hem vertelde dat ik andere kleding droeg omdat ik liever niet had dat mensen mijn littekens zagen, zei hij: ‘Dan had je jezelf maar niet moeten snijden.’”
“Toen ik voor de zoveelste keer weigerde het sportuniform van school aan te doen, moest ik nablijven van de docent. Dat hield in dat ik wat spullen in de gymzaal op moest ruimen na de les. Toen ik klaar was, liep ik naar de kleedkamers om me om te kleden en merkte ik dat hij achter me aanliep. Ik zei dat hij weg moest gaan, want ik ging mij omkleden. Maar hij ging mee naar binnen.”
“Hij dwong me om me voor zijn neus om te kleden, anders had ik een groot probleem. Ik was nog maar twaalf en durfde er niet goed tegenin te gaan. Toen ik me had omgekleed, liep hij naar me toe. Hij begon me eerst op mijn armen aan te raken. Ik vond dat niet fijn en dat merkte hij. Daarna begon hij me aan te raken in mijn nek, op mijn buik en steeds lager. Op een gegeven moment kwam hij ook onder mijn kleding, totdat hij uiteindelijk bij me binnendrong. Ik verstijfde en had geen controle meer over mijn eigen lichaam."
“Toen hij klaar was, zei hij dat ik het aan niemand mocht vertellen. Mentaal ging ik kapot en na een paar weken vertelde ik het daarom toch aan een vriendin. Zij heeft me overgehaald om samen naar de directeur te gaan. Die heeft gelijk de politie gebeld, waarna er een onderzoek werd gestart. Ik moest inwendig worden onderzocht, waar ze uiteindelijk DNA van de docent hebben gevonden. Hierdoor hebben ze hem kunnen oppakken. Hij zit nu in de gevangenis, maar ik durf nog steeds niet te sporten.”
*: Merel is niet de echte naam van de geïnterviewde.
Wil je weten wat er nog meer fout kan gaan in de kleedkamers? Lees hier de verhalen van twee andere slachtoffers:
Manuel (16) werd een hersenschudding geslagen: ‘Er was niemand die mij hielp’
Fleur (20) kreeg in de kleedkamer racistische opmerkingen: ‘Ze riepen dat corona mijn schuld was’
