
Leestijd: 2 min
Vanavond zijn we twee minuten stil om de doden te herdenken tijdens dodenherdenking. Ook in de Bijbel komt de dood vaak voor, maar de dood heeft nooit het laatste woord!
Want ieder die zijn leven wil behouden, zal het verliezen, maar wie zijn leven verliest omwille van mij, zal het behouden.
De mens – zijn dagen zijn als het gras, hij is als een bloem die bloeit op het veld en verdwijnt zodra de wind hem verzengt; de plek waar hij stond, kent hem niet meer. Maar de HEER is trouw aan wie hem vrezen, van eeuwigheid tot eeuwigheid.
Jezus vroeg: ‘Waar hebben jullie hem (Lazarus) neergelegd?’ Ze zeiden: ‘Kom maar kijken, Heer.’ Jezus begon ook te huilen en de Joden zeiden: ‘Wat heeft hij veel van hem gehouden!’
Zolang wij leven, leven we voor de Heer; en wanneer wij sterven, sterven we voor de Heer. Dus of we nu leven of sterven, we zijn altijd van de Heer.
Toen de Heer haar zag, werd hij door medelijden bewogen en zei tegen haar: ‘Weeklaag niet meer.’
Maar Jezus zei: 'Ik ben de opstanding en het leven. Wie in mij gelooft zal leven, ook wanneer hij sterft, en ieder die leeft en in mij gelooft zal nooit sterven. Geloof je dat?'
Jullie doden zullen herleven, de lijken opstaan. Ontwaak, jullie daar in het stof, en jubel!
Ik ben ervan overtuigd dat dood noch leven, engelen noch machten noch krachten, heden noch toekomst, hoogte noch diepte, of wat er ook maar in de schepping is, ons zal kunnen scheiden van de liefde van God, die hij ons gegeven heeft in Christus Jezus, onze Heer.
Beeld: Flicker/CC/French WWI cemetery/Eric Huybrechts/bijgesneden naar 16:9