Ga naar submenu Ga naar zoekveld

Zij doet het: Kerst in een overvol vluchtelingenkamp

20 december 2016 · Leestijd 6 min

Na drie jaar reizen van Ierland naar Roemenië, backpacken door Zuidoost-Azië, Australië en Marokko, en tussendoor heel veel werken bij de plaatselijke supermarkt in het Friese Waskemeer, vertrok de 20-jarige Claudia Drost in mei naar Lesbos. “Ik wilde iets gaan doen voor een ander in plaats van reizen om het reizen. Nadat ik al die narigheid op tv zag, moest ik mijn handen uit de mouwen steken! Stichting Bootvluchteling had hulp nodig. Het plan was om drie weken te gaan, maar de noodhulp veranderde in hulp voor de langere termijn. Ik ging steeds meer taken oppakken en ben nooit meer thuisgekomen.”

Het duurt even voordat ik Volunteer Manager Claudia te pakken krijg. De eerste keer vergeten we dat er een uur tijdverschil is. De tweede keer wordt ze onverwacht opgeroepen en diezelfde avond wordt een van de gezinnen waar ze zich om bekommert, na zeven jaar herenigd met de vader. “Daar moest ik een taartje brengen.” De volgende ochtend is het raak. Ik zit nog met mijn ‘goedemorgenhoofd’ inclusief bril achter mijn laptop met een cappuccino als Claudia – lang blond haar, vrolijke aanstekelijke lach – aan de andere kant van de lijn verschijnt met haar ontbijtje in haar kamer in het ‘vrijwilligershuis’ dat ze deelt met vijftien anderen. “Inmiddels ben ik heel goed bevriend geraakt met de andere vrijwilligers. We kwamen hier allemaal alleen naartoe, met hetzelfde doel: vluchtelingen helpen.” Die vluchtelingen zijn voor het merendeel dezelfde mensen als toen Claudia in mei op het eiland aankwam. “De grenzen waren net dichtgegaan. De meeste vluchtelingen zitten er dus nog steeds. Legaal zijn er weinig mensen doorgestroomd. Doordat ik al maanden met ze optrek en veel sociale programma’s met kinderen en vrouwen doe, heb ik het gevoel dat zij nu mijn familie zijn. Je bent op elkaar aangewezen. Daarnaast hebben we heftige dingen meegemaakt zoals een grote brand waarbij zeventig zwaargewonden vielen. Ik heb wat opengeritste benen gezien.” 

Ik ga pas weg als het goed voelt om deze mensen achter te laten. 
afbeelding

Stichting Bootvluchteling op Lesbos
Vanwege de verandering in de politieke situatie in Griekenland is de focus van de hulp veranderd van acute opvang naar meer structurele en langdurige hulp in de overvolle opvangkampen. Momenteel zitten er ongeveer 4.000 vluchtelingen op Lesbos en zijn er tot nu toe zo’n 1.500 vrijwilligers op het eiland actief (geweest).  

Misschien ook wat voor jou