Tekst loopt verder onder de foto

'We haakten af'

Merije: “Het bleek nog niet mee te vallen. Je hebt een plek nodig, je moet een vlonder bouwen, een yurt kopen, een vergunning regelen… Toen haakten we af. We besloten onze droom aan God te geven. ‘U kent de plek waar we hierna gaan wonen, wij niet. U weet wat de juiste plek voor ons is.’ We baden niet voor een yurt, maar simpelweg voor de juiste plek. Dat bleek uiteindelijk tóch een yurt te zijn!”
Timon: “Nadat we ceremoniemeesters waren geweest op een bruiloft, kregen we een overnachting in een yurt cadeau. Supervet! Ik maakte een fotoblog van ons weekendje weg en die belandde bij de mensen op wiens yurt ik in eerste instantie verliefd was geworden. Zij stonden op het punt de boel te verkopen, waardoor onze droom tóch kon uitkomen!”

Tekst loopt verder onder de foto

Actief leven

Timon: “Vrijwel alles was er al: de tent zelf, de plek, een wc en een vergunning voor vijf jaar! En inmiddels wonen we er al een jaar.”
Merije: “Net als een normaal huis, heeft de tent stromend water, internet en een warm bed. Onze wc en douche bevinden zich wel buiten de tent, dus dat is in de winter een koud bezoekje. Maar gelukkig is het binnen gewoon warm dankzij onze houtkachel.”

Timon: “Door de yurt worden we gepusht om actief te leven. We moeten hout hakken voor de kachel, de moestuin bijhouden, het composttoilet legen en elk jaar de hele tent strippen en zo nodig repareren. Hierdoor kom je veel dichterbij de natuur te staan.”
Merije: “En bij God! Ik ervaar hem heel sterk door bijvoorbeeld onze moestuin heen. Als je iets zaait, denk je: ‘Komt dit wel goed?’. En dan ineens, zonder dat ik er iets voor hoef te doen, begint de boel te groeien en bloeien. Er zit zoveel leven in de natuur! Bloemen en groentes met nieuwe zaadjes, de eieren van onze kippen, zwanen met hun jonkies, het gras dat maar blijft groeien…”
Timon: “Of als ik ’s avonds bij het kampvuur naar de sterren kijk, dan ben ik zo onder de indruk van alle grootsheid! Dan ervaar ik een diepere rust dan dat ik bijvoorbeeld in de kerk zou vinden. We genieten er zo van om bewust naar een roos te kijken of te luisteren naar de vogels. Zo klinkt het wel erg ANWB hè?”

Tekst loopt verder onder de foto

Douchen in de schuur

Merije: “Omdat een yurt niet zo groot is als een normaal woonhuis, hebben we veel spullen weg moeten doen. Hoe meer bezit je hebt, hoe meer verantwoordelijkheid. Wat ik wel heel moeilijk vond om op te geven, was een eigen badkamer. Ik houd ervan om een beetje in de weer te zijn met maskertjes en zo. Nu moeten we douchen in een schuur op de boerderij.”
Timon: “Ik vind het juist heerlijk! Het eerste wat ik ’s ochtends doe, is onder die douche springen. Doordat we naar de schuur moeten lopen, voel je direct wat voor soort dag het gaat zijn: regenachtig of juist benauwd. En de positieve kanten van het wonen in een yurt wegen zoveel zwaarder dan de negatieve, dat we de minpuntjes voor lief nemen. Als we te veel op elkaars lip zitten, gaat één van ons gewoon even naar buiten of naar vrienden toe.”

Tekst loopt verder onder de foto

Mens en natuur zijn voor elkaar gemaakt

Timon: “Voor ons is het wonen in een yurt helemaal het einde, maar het is echt niet voor iedereen weggelegd. Je moet bereid zijn om wat actiever te leven.”
Merije: “En met minder luxe. Maar dat heeft ons juist meer rust gegeven. We zijn jong en hebben deze kans gekregen: iets waar we super dankbaar voor zijn! En of je nou in een yurt woont of niet; leef in en met de natuur! Daar word je allebei gelukkiger van.”

Je kunt de avonturen van Timon en Merije volgen op Insta: @bothinayurt.