Marja: ‘’Het was een te gek vrijgezellenfeest. We hadden een limo gehuurd, een te gekke club en een DJ geregeld en een taart waar die van de volgende dag jaloers op zou zijn. Het was echt keigaaf. Ik had hier misschien wel net zoveel zin in als in de bruiloft zelf.’’ Marja zou echter nooit op de bruiloft aankomen, net als vier van haar vriendinnen. ‘’We waren in totaal met tien bruidsmeisjes. Wat vriendinnen, twee nichtjes en een buurmeisje. Na het feest gingen we lopend naar ons hotel, schoenen in de hand. We waren bekaf. Zo hard feesten was bij nader inzien sowieso niet heel tactisch, op de dag voor de bruiloft, maar goed. Eenmaal in het hotel kwamen we erachter dat de helft van ons geen oplader mee had en dat onze telefoons bijna leeg waren. Ik opperde nog het idee dat de andere vijf misschien hun opladers konden uitlenen aan enkele van ons zodat we onze wekker konden zetten, maar dat wilden ze niet.’’ De grote dag
De volgende ochtend werd Marja brak wakker. ‘’Ik pakte mijn mobiel om te kijken hoe laat het was, maar hij was uitgevallen. Pas later ontdekte ik dat het al half twee ’s middags was. Ik heb de andere vier die nog sliepen wakker gemaakt en we zijn als een gek naar de trouwlocatie geracet, maar het was allang begonnen. We wilden naar binnen, maar de bruidegom deed alsof hij ons niet kende. Zo absurd! We probeerden van alles, maar we waren niet meer welkom. De andere vijf hadden het gewoon gered, die hadden natuurlijk de tijd van hun leven. Wij hadden heus niet minder zin in de bruiloft dan de andere vijf. We waren gewoon niet goed voorbereid. We hadden er een dikke kater van, kun je wel stellen. Letterlijk.’’ BEAM 'vertaalt' in de serie Bijbelvirals met een knipoog Bijbelverhalen die vandaag de dag zeker viral zouden zijn gegaan. Weet jij welk verhaal dit is?
Tekst: Lola Brouwer
Beeld: Trouwforum