Vera werd op haar veertiende verkracht: ‘Ik vergat mijn trauma, omdat het te heftig was’
Triggerwarning: Dit verhaal gaat over verkrachting en bevat expliciete teksten.
Leestijd: 6 minDoor Daniëlle van den Brun
Triggerwarning: Dit verhaal gaat over verkrachting en bevat expliciete teksten.
Leestijd: 6 minDoor Daniëlle van den Brun
Vera (17) is veertien, nog helemaal niet bezig met seks en heeft voor het eerst een vriendje als ze wordt verkracht. De angst die daarna volgt is zo groot dat ze geen lessen meer kan volgen op school en dat ze zelfs haar trauma’s ‘vergeet’. Vera: “Ik lag soms in een plas van mijn eigen bloed omdat hij zo onvoorzichtig was.”
“Ik zat thuis op mijn kamer toen de flashbacks begonnen. Uit het niets kreeg ik een herinnering waarvan ik niet eens wist dat ik hem had: Ik stond tegen het bed aan terwijl hij zichzelf opdrong. Ik zei dat ik het niet wilde en toch… hij verkrachtte me. Ik knipper met mijn ogen en ben weer terug in het nu. Dit was echt gebeurd. Ik ben verkracht, maar was dit maandenlang ‘vergeten’.”
Het begint allemaal bij een ontmoeting met een jongen, die dan nog onschuldig lijkt. “Jongens vonden mij nooit leuk en hij was de eerste die mij complimentjes gaf en geïnteresseerd was. Ik had toen al de rode vlaggen moeten zien. Vriendinnen hadden me gewaarschuwd dat hij een player is en als we met z’n tweeën gingen afspreken moest dit in het begin wel eens stiekem. Ik wilde die waarschuwingen niet zien, liefde maakt echt blind. Dus kregen we een relatie met elkaar.”
Al snel begint Vera’s vriend over seks. Het zou goed zijn voor hun relatie en hij probeert haar over te halen om het gewoon te doen. “Ik was nog helemaal niet bezig met seks en zocht online hulp door testjes te maken zoals: Hoe weet je dat je klaar bent voor seks? De uitkomst was altijd: je bent er nog niet klaar voor. Toch gebeurde het binnen een maand nadat we een relatie hadden gekregen. Met tranen in mijn ogen lag ik op bed. Ik was er niet klaar voor, wilde helemaal geen seks, maar hij dwong en deed het ook nog onveilig. Vanaf dat moment gebeurde het wekelijks, vier maanden lang.”
Mijn moeder trof me bloedend aan in de badkamer
“Het is zelfs meerdere keren gebeurd, dat ik in een plas van mijn eigen bloed lag, omdat hij zo onvoorzichtig was. Ik heb op die momenten zeker weten gezegd dat het pijn deed en dat hij moest stoppen, maar hij luisterde niet. Als ik zei dat ik geen seks wilde, ging hij op zijn telefoon zitten en negeerde me. Soms deed ik dan maar alsof ik sliep, zodat hij niks zou proberen. Tijdens de relatie werd ik weggehaald uit mijn sociale leven. Alsof ik echt van hem moest zijn. Ook mijn moeder merkte dat. Ze zag aan mij dat de relatie niet goed was en trof me zelfs een keer bloedend aan in de badkamer. Maar hij praatte zo op me in, dat ik in die periode nauwelijks contact had met mijn moeder. Ze vermoedde dat er iets niet klopte, maar doordat ik me zo afsloot lukt het haar niet om contact met mij te krijgen.”
‘Dan maak je het toch uit?!’, zul je waarschijnlijk denken. Toch was dat voor Vera niet zo makkelijk. “Het is moeilijk uit te leggen, maar hij ging altijd extreem lief doen als het weer was gebeurd. Ook begon ik tijdens de relatie al de keren dat hij mij had verkracht te vergeten. Daardoor kon het zo lang doorgaan. Uiteindelijk maakte hij het uit. Hij moest aan zichzelf werken, maar had een paar weken later weer een nieuwe vriendin. Ik was heel erg overstuur toen het klaar was. Het was toch mijn eerste vriendje.”
Vera’s lijf reageert op deze traumatische gebeurtenissen door ze heel ver weg te stoppen, zodat ze vergeet dat ze wordt verkracht. Pas een half jaar nadat de relatie uit is, komen die herinneringen weer terug. “Ik schrok heel erg van de eerste flashback en vroeg me gelijk af: Ben ik vaker dan één keer door hem misbruikt? Het leek alsof er na die eerste flashback een deur was geopend naar al mijn andere herinneringen. Steeds vaker kwamen er dingen terug en vielen op hun plek. Ik weet nog steeds niet alles, maar genoeg om te weten dat ik elke week heftig ben misbruikt. Ik kan niet vertellen hoe vaak het is gebeurd. Sowieso wekelijks, maar ik heb ook herinneringen dat hij boven me hangt en zegt: ‘Zo, vijf keer op een dag, dat is een nieuw record.’”
Als de flashbacks beginnen, is dit zo heftig voor Vera dat ze extreem angstig wordt. “Ik had vaak last van paniekaanvallen. Ik kon ook nooit voorspellen wanneer ik een flashback ging krijgen, dus soms gebeurde het in de les of tijdens de pauze. Het werd zo heftig dat ik niet meer naar de les hoefde als dat niet lukte en ik zelfs een periode met moeite uit bed kwam. In die periode startte ik gelukkig bij een therapeut die me door middel van EMDR* hielp om mijn trauma’s te verwerken.”
“Ik ben nog steeds aan het helen van alles wat er is gebeurd en heb gelukkig niet meer zoveel flashbacks. De jongen die me dit heeft aangedaan, heb ik nooit meer gesproken. Die behoefte heb ik ook niet. Ik ben verder ook niet naar de politie gegaan om aangifte te doen. Ik heb nul bewijs, dus ik denk dat het niks op zal leveren. Ik hoop gewoon dat hij ervan heeft geleerd en het niet nog een keer doet.”
In de zomer van 2024 gebeurt er iets bijzonders in Vera’s leven: ze komt tot geloof. Wil je lezen hoe dat gebeurde en hoe therapie en de Bijbel haar helpt om haar trauma’s te verwerken? Lees dan deel twee van dit verhaal hieronder:
Vera (17) kon niet meer in God geloven na haar verkrachting: ‘Waarom staat Hij dit toe?’
