Na jaren altijd met het gezin te hebben gekampeerd in de bergen van Frankrijk en Spanje, ging ik toen ik 19 jaar was, íets verder weg met m'n familie... Naar Mexico! We hadden namelijk van alles te vieren: m’n ouders waren 25 jaar getrouwd, zowel m’n zusje, m’n broertje als ikzelf waren dat jaar geslaagd voor de middelbare school (vraag niet hoe ;)), en - misschien iets minder feestelijk maar wel een reden om groots uit te pakken - dit zou onze laatste 'echte' vakantie worden als gezin.  Vanuit het lekker koele vliegtuig stapten we de brandende hitte van Mexico in (ik dacht eerst dat we de wind van de hete motoren van het vliegtuig voelden, maar dat was dus niet zo). We zouden een week rondreizen, langs Guadalahara, Guano Guano, Saint Miguel d'Allende en een week chillen aan het strand bij Puerto Vallarta. Google gerust even plaatjes om te ervaren hoe fijn deze reis was.

We checkten in bij het eerste hotel, en wat er toen gebeurde is een van mijn mooiste vakantieherinneringen :) Op het dak van het hotel, nam ik, zittend op de rand van het zwembad, terwijl de zon onderging en ik tussen de palmbomen door naar de zee keek, een slok van mijn allereerst Corona ooit. Een biertje smaakte nog nooit zo lekker - en heeft dat daarna ook nooit meer gedaan. Een voordeel is wel dat ik -zelfs als ik bij de Albert Heijn op de hoek een Corona koop- altijd meteen weer terugdenk aan deze heerlijke vakantie.