Ik dacht even terug aan de tijd dat ik zelf nog geen verkering had en ik moest er om lachen. 'Ik wil eerst volwassen worden.' dacht de 12-jarige Joy. 'Eerst de wereld ontdekken en allemaal coole dingen doen. Als ik daar klaar mee was en ik 16 was geworden, dan was het misschien eens tijd voor een vriendje.' Ik werd 13, op dat moment ging het allemaal nog goed. Ik gaf niemand de kans. Druk met andere dingen als school en vriendinnen. Ook mijn 14e verjaardag passeerde veilig. Vonkjes kregen geen kans met het vuurvaste schild om mijn hart. Er kwamen wel wat jongens voorbij, aardige knullen, stuk voor stuk. Dat werd allemaal niks door mijn goede 16+-regel. En toen kwam die ene. Hij deed zich voor als een aardige vriend. Niks meer hoor! We begonnen wat te appen en zo werden we veel closer. Van het een kwam het ander en op een dag kwam er toch die vraag uit zijn mond: 'Hoe zit het eigenlijk met je 16+-regel?' Om een lang verhaal kort te maken en om jullie sappige details te besparen: het eindigde er mee wat we verkering kregen en ik mijn 16+-regel verbrak. En we hebben het nog steeds leuk! Ja, ik ben precies dat stereotype uit de kerk die op haar 19e in een witte jurk het ja-woord geeft en op haar 25e al 3 kinderen heeft (grapje schat, eerst even overleggen met jou natuurlijk).  En daardoor voel ik mij soms alleen. Er zijn weinig mensen in mijn omgeving met een serieuze relatie en trouwplannen. Ik ben omgeven door singles. En single zijn is natuurlijk helemaal niet erg, maar ik herken dat stereotype van net in de kerk helemaal niet. Ik zie vooral vriendinnen die zich nog helemaal niet willen binden en toch een enorm leuk leven hebben. Dan durf ik bijna niet meer te zeggen dat ik thuis op de bank tijdschriften met bruidsjurken bekijk. Ik voel de druk om me nog maar even niet for real te binden, zodat ik beter bij de groep hoor. Natuurlijk heb ik ook vriendinnen die wel graag 'goodmorning' en 'goodnighttexts' willen krijgen en schattige foto's met hun vriend willen posten online. Tegen hen wil ik juist zeggen dat je in een relatie ook heel eenzaam kunt zijn. Soms voel ik me net het zwarte schaap in de witte jurk als ik over de toekomst nadenk. #nopressure is realiteit. Singles hoeven geen druk te voelen om een relatie te krijgen, de mensen die wel een relatie hebben hoeven ook geen druk te voelen om het maken van serieuze keuzes uit te stellen. Soms zijn mensen in jouw omgeving nog helemaal niet bezig met de dingen die jou wel bezighouden en dat is niet erg. We zijn allemaal anders en voor iedereen gebeuren dingen op zijn tijd. Ik vond mijn ware op het moment dat het niet in de planning zat. Anderen wachten al heel erg lang op 'the one', een relatie groeit vanzelf wel, daar kun je niks aan veranderen. Daarbij moet ik ook aan de Bijbeltekst denken die zegt: 'Ontwaak de liefde niet voor zij er klaar voor is.' Ontwaak haar niet, maar dwing haar ook niet om te blijven sluimeren als ze stiekem al wakker is. Laat je niet beïnvloeden door wat andere mensen een goed idee vinden voor zichzelf. Blijf trouw aan jezelf; of dit nu hartstikke single of verloofd is! Joy (17) is bijbeltijger bij BEAM en is dol op kinderen, schilderen en zingen.