Uitdaging

“Tara ging graag buiten haar comfortzone, hield wel van een uitdaging. Zij was degene die als kind een wedstrijdje ‘wie het hoogst in de boom klimt’ deed,” lacht Anita. “Ze was ook gek op quotes, en deze past zo goed bij haar: Don’t wait for the moment, take the moment and make it perfect .” Berthold en Anita zijn dan ook niet verrast als Tara aankondigt na haar studie MBO-verpleegkunde voor een tussenjaar naar Bonaire te vertrekken, voordat ze aan de nieuwe HBO-opleiding verpleegkunde zou beginnen

Samen met haar vriend Mees, met wie Tara al vier jaar een relatie heeft, vertrekt ze in augustus 2021 naar het eiland. Een half jaar werken in een verpleeghuis en daarna een paar maanden reizen, is het plan.

Laat het los

“Ze vond het spannend om te gaan,” herinnert Anita zich. “De avond voor haar vertrek zei ze dat. Mijn vader is ziek, en Tara vroeg: ‘Wat als hem iets overkomt?’ We knuffelden elkaar op de bank. ‘Laat het los en ga lekker genieten,” zei ik. “Jou of ons kan toch ook iets overkomen, dat kan altijd. Het komt goed!”

“En genieten heeft ze ook echt gedaan,” gaat Tara’s vader verder. “Ze was zo enthousiast over alles: het weer, haar collega’s, het eten. Gek op snorkelen was ze ook, elk vrij uurtje was ze in de onderwaterwereld. Ze wilde haar duikbrevet halen.”

Bezoek

Berthold en Anita willen Tara, het liefst met haar verjaardag op 21 december, verrassen door naar Bonaire af te reizen. Vanwege schoolverplichtingen van de andere kinderen in Nederland, gaat dit niet door en plannen ze hun reis naar het eiland op 2 januari 2022. Anita: “Dit was de eerste verjaardag van Tara dat ik niet bij haar was. Ze werd 21 jaar, officieel volwassen. Best gek en lastig vond ik het om zo ver bij haar vandaan te zijn.”

Het eerste wat we hoorden was: 'Gecondoleerd'

Paniekerig

Vier dagen na Tara’s verjaardag, op eerste kerstdag, zitten Berthold en Anita met de familie aan het kerstdiner. Tijdens de soep gaat de telefoon. Het is Mees. Hij praat zo paniekerig dat Anita hem niet goed verstaat. Iets met een ongeluk? Anita: “’Mees, tel even tot tien,’ zei ik, wat is er aan de hand? Heeft Tara een ongeluk gehad, ligt ze in het ziekenhuis? Toen zei hij: ‘Ze is dood, ze is dood.”

“Ik weet niet meer wat ik toen deed,” zegt Anita. “Wij moesten wachten tot de politie ons zou bellen. Ik vertelde Mees dat hij Tara’s vriendinnen en collega’s moest bellen, ik wilde niet dat hij nu alleen was.”

We moeten gaan

We hebben het vast niet goed gehoord, denken Tara’s ouders als ze wachten op het telefoontje van de politie. Het kan gewoon niet waar zijn. “Voor ons duurde het een eeuwigheid tot de politie belde,” zegt Berthold. “Uiteindelijk hebben we ze zelf gebeld.”

“De telefoon stond op speaker,” vertelt Anita. “Wij zijn de ouders van Tara, zei ik, het meisje dat een ongeluk kreeg? En het eerste wat we hoorden was: ‘Gecondoleerd met het verlies’. De grond zakte onder mijn voeten weg.”

Berthold: “We moesten erheen.”

Dit is een verhaal van onze collega’s van Ik Mis Je. Je leest het hele verhaal via deze link.

• 

  Tara (21) verongelukte op Bonaire: ‘We zaten aan het kerstdiner toen de telefoon ging’

  Tara (21) verongelukte op Bonaire: ‘We zaten aan het kerstdiner toen de telefoon ging’