Simon (15): ‘Ik ben meer dan de autist waarmee jij scheldt’
Leestijd: 5 min
Leestijd: 5 min
Het is zaterdagochtend en strijdlustig staat Simon op het voetbalveld. 👀 Hij krijgt de bal, rent naar voren en schiet in het doel: GOAL! Trots kijkt hij om zich heen, maar in plaats van gejuich, hoort hij de tegenpartij schreeuwen: ‘AUTIST’. Hij kan zijn emoties amper beheersen, want sinds wanneer is dit iets negatiefs? Simon (15) is klaar met de vooroordelen over iemand met autisme en schreef hier een boek over: ‘Niet iedereen met autisme is hetzelfde.’
“Mensen zeggen weleens tegen mij dat ik mij niet autistisch gedraag. Ze associëren autisme met iemand die sociaal afstandelijk is. O, wat ben je sociaal voor een autist! Krijg je dan te horen.” Stel je je eens voor dat je dagelijks verkeerd wordt ingeschat👀
Mensen zeggen weleens tegen mij dat ik mij niet autistisch gedraag.
Simon vertelt verder: “Ik merk dat mensen snel een vooroordeel hebben over autisme. Dat mensen met autisme heel stil zijn en niet durven te praten met anderen. Je hebt zoveel verschillende vormen: autisme is heel verschillend en dat weten veel mensen niet. Wie denkt er niet aan afstandelijke of sociaal onhandige mensen? Maar autisme is niet één soort! Mensen hebben geen idee hoeveel pijn je daar iemand mee kan doen. Wanneer dat gezegd wordt, kan ik mijn emoties lastig beheersen. Dit raakt mij zo erg dat het voelt alsof ik ontplof.
Wanneer dat gezegd wordt, kan ik mijn emoties lastig beheersen.
Wanneer ik te veel gedachten heb, schrijf ik dit op in een schrift. Ik had de ambitie om hier een boek over te schrijven en dit was opgevallen bij mijn docenten op mijn middelbare school in Woerden, waar je kan werken aan een passieproject in samenwerking met kunst- en cultuurstichtingen. Ze waren zo onder de indruk van mijn boodschap en verhaal. Het is een uitleg van hoe ik écht werk, zonder dat mensen dit beweren te weten of mij in een hokje stoppen. En zo werd ik aan de bekende kinderboekenschrijver Tosca Menten gekoppeld.”
“Mensen maken mij belachelijk omdat ik autisme heb. Ze schelden met autist. ‘Je doet autistisch’. Heb je ooit weleens gehoord: ‘O, wat leuk dat je een autist bent!?’ Nee.
Mensen maken me belachelijk omdat ik autisme heb.
Maar autisme heeft iets speciaals, het maakt mij juist ook mooi als mens. Ik ben blij dat God me dit heeft gegeven. Ik ben blij met mezelf. Het maakt mij uniek omdat ik vriendelijk en creatief ben. Ik wil graag conflicten oplossen en omdat dingen heftig bij mij binnen komen, begrijp ik mensen sneller en maakt het mij juist empathisch. Ik kan mensen verbinden en snel in contact brengen. Waarom hoor je niks van die kant? Ik ben geen fout van God.
Ik ben geen fout van God.
Dit hoort bij mij, het voelt vertrouwd en het maakt mij een uniek persoon. Ik ben meer dan een negatief woord. God heeft mij niet gemaakt om niet te worden gezien als wie ik ben. Daarom draait het in mijn boek vooral om mijn talenten dankzij mijn autisme: wat ik wel kan in plaats van wat ik allemaal niet zou kunnen.”
“Natuurlijk baal ik soms ook van mijn autisme, het maakt bepaalde dingen moeilijker. Ik kan lastig omgaan met prikkels, dingen raken mij sneller en ik blijf met dingen in mijn hoofd zitten. Ik ben heel erg bang om fouten te maken en ik reageer snel in mijn emoties. Dit maakt mij ook onzeker. En ja, ik hou zoveel van praten dat ik dit soms iets te veel doe. Daar leer ik steeds meer mee omgaan en krijg ik hulp bij. Het is niet altijd makkelijk en ook niet voor de mensen om mij heen. Maar dit is geen reden om mij als iets ‘negatiefs’ of ‘raars’ te zien: iedereen heeft ‘iets’ toch?”
Natuurlijk baal ik soms ook van mijn autisme.
“Als ik iets heel interessant vind, verdiep ik mij hierin. Dit heb ik ook met het geloof. Ik merk dat het mij rustig maakt. Anders zou ik met zoveel angsten blijven zitten. God is bij mij. Het lucht heel erg op om met God te praten. God heeft jou en al je gedachten en prikkels zo gemaakt en daarom is Hij perfect om jou te begrijpen en naar je te luisteren.”
Hoe het verder ging op het voetbalveld? Simon vertelt: “Een tegenstander zei dat ik een autist was. Een teamgenoot merkte dat ik mijn emoties niet goed kon beheersen en hield mij tegen. ‘Wat is daar mis mee?’ schreeuwde ik. Op dat moment wist hij niet meer wat hij moest zeggen.”
God is een God van unieke details en niet een God van afwijzing.
Kortom: “Autisme heeft iets unieks, het maakt mij mooi als mens. Ik ben blij met mezelf, er is maar één mezelf: dus waarom zou je mij (en God) pijn doen door ‘autist’ te gebruiken als scheldwoord en mij dus te zien als iemand die ik niet ben? Mijn boek is een boodschap voor iedereen die zich niet begrepen voelt en strijd tegen vooroordelen. God is een God van unieke details en niet een God van afwijzing.”
