Silas’ (16) neef werd vermoord: ‘God stuurt mensen die onrecht willen stoppen’
Leestijd: 4 min
Leestijd: 4 min
Iedereen heeft een verhaal. Maar wanneer heb je de kans om onbeschaamd al je vragen aan de ander te stellen? Nou, dat kan hier! Bij de BEAM-rubriek ‘Durf te Vragen’ stellen wij de vragen die jij via Instagram hebt ingestuurd. Vandaag spreken we met Silas (16). Hij was depressief na de moord op zijn neef. Zijn geloof heeft hem door deze tijd heen geholpen.
Triggerwarning: In dit verhaal gaat het over heftige onderwerpen, zoals suïcide en gedachtes daarover.
We waren niet de beste vrienden. Toch was het gezellig als we elkaar zagen en konden we lange, goede gesprekken voeren. Daarom raakte zijn dood mij ook. Daarnaast was het voor mij heel moeilijk om mijn oom, tante, nicht en de rest van mijn familie zo verdrietig te zien. Ik heb na het overlijden ontdekt dat ik hoogsensitief ben. Dat betekent dat je emoties van anderen snel overneemt. Ik denk dat dit mijn verdriet ook heeft verergerd, wat weer gevolgen heeft gehad voor mijn depressieve gevoelens.
Ik ging er eerst heel slecht mee om. Ik was erg afwezig. Op school kon ik me niet concentreren en het lukt me maar net om mijn werk in de supermarkt te doen. Het was me allemaal te veel en ik had het zo moeilijk dat ik zelfmoordneigingen had. Het hielp wel dat ik met mijn ouders en vrienden kon praten. Veel van mijn vrienden wisten alleen niet zo goed hoe ze ermee om moesten gaan. Behalve een van hen. Hij hielp mij te kijken naar alles wat ik nog wel heb. Daarnaast ging ik ook naar een psycholoog van school, daar leerde ik met mijn emoties om te gaan. Zo kon ik me weer op school en op werk concentreren en verwerkte ik op rustige momenten mijn gevoelens.
Eerst dacht ik: 'waarom God? Waarom moet dit gebeuren? Waar was U toen mijn neef en mijn familie U nodig hadden?' Eigenlijk verloor ik mijn geloof in die periode. Pas een paar maanden na de moord hoorde ik een aantal details van hoe alles gebeurd is. Mijn neef was samen met twee vrienden bij een vriend thuis. Daar hebben ze drugs gebruikt. Dit ging niet goed bij die ene vriend. Er ontstond een ruzie en daarbij stak deze jongen mijn neef. Een van de andere vrienden heeft het twee keer proberen tegen te houden. Dit was voor mij een teken dat God er die avond bij was. Het was alsof God wilde zeggen dat Hij mensen stuurt die onrecht willen stoppen. Door dit te horen kwam mijn vertrouwen in God terug.
Het gaat vergeleken met toen erg goed met mij. Het is nu drie jaar geleden dat mijn neef vermoord is. Soms heb ik nog een paar slechte dagen. Tegelijkertijd denk ik dat iedereen die wel eens heeft. Ik heb de verdrietige emoties een plek kunnen geven, maar dat betekent niet dat die gevoelens voor altijd weg zijn. Wat mij helpt als ik het weer moeilijk heb, is goed naar preken te luisteren. Ik probeer een boodschap te zoeken die mij kan steunen. Niet alle preken zijn voor iedereen, maar soms kan één zin uit een preek al helpen.
Ja, ik was echt wel boos. In het begin dacht ik: 'geef hem wat hij verdient en gooi hem in de cel.' Toen het langzamerhand beter met mij ging, stond ik meer open voor vergeving. Het duurde uiteindelijk wel een jaar, voordat ik hem kon vergeven. Daarnaast wist ik ook dat er drugs in het spel waren, waardoor de jongen niet zichzelf was toen hij hem neerstak. De woorden in het lied ‘No Longer Slaves’ inspireren mij om het los te laten en hem te vergeven. Uiteindelijk verdient iedereen een tweede kans.
Vienna (19) was drie jaar geleden moslim en is nu christen: ‘De Bijbel lezen voelde echt als thuiskomen’
