Mirthe (17): 'Stefans ouders vinden me een bedreiging voor zijn prestaties’
Leestijd: 5 min
Leestijd: 5 min
Helemaal in de wolken was Mirthe* (17) toen ze Stefan* (18) leerde kennen. Tijdens een online avond met christelijke vrienden zag ze hem voor het eerst. “Hij viel gelijk op door z’n grapjes en na de tijd raakten we via WhatsApp in gesprek. Door de lockdown spraken we vaak bij elkaar thuis af en na drie maanden vroeg hij me verkering. We waren zo verliefd dat ik niet had gedacht dat zijn ouders een probleem zouden worden in onze relatie. Helaas kreeg ik ongelijk.”
Toen Mirthe voor het eerst bij Stefan thuis was en zijn ouders ontmoette, merkte ze direct een groot verschil met haar eigen gezin. “Al hun gesprekken gingen over moeilijke dingen en het voelde als een heel hoog niveau. Ik had wel wat kennis over bepaalde onderwerpen, maar ik vond het lastig om mee te praten. Ondanks dat ze probeerden aardig tegen mij te zijn, voelde ik geen klik met zijn ouders.”
Heb je nou nog geen promotie gehad bij je bijbaantje?
“De prestaties van hun kinderen was een heel belangrijk gespreksonderwerp als ik bij Stefan thuis was. Zijn ouders waren bijvoorbeeld verbaasd als je na een tijdje nog geen promotie had gehad bij een bijbaantje. ‘Daar moet je achteraan, want dat hoort gewoon zo’, zeiden ze dan. Daar was ik het helemaal niet mee eens, want iedereen werkt toch hard? Stefan was ook veel bezig met school, maar pronkte daar gelukkig niet mee. Daarom had ik waarschijnlijk niet door hoe erg de prestatiedruk van zijn ouders Stefan z'n leven beïnvloedde.”
Na een tijdje merkte Mirthe dat ze onbewust bezig was om zichzelf te bewijzen. “Ik wilde laten zien dat ik ook goede cijfers op school had gehaald of een promotie had gekregen bij mijn bijbaantje. Mijn gevoel van presteren is daardoor veranderd, terwijl dat uiteindelijk helemaal niet goed was voor onze relatie.”
Zijn ouders vonden twee keer per week afspreken te vaak
“Als Stefan iets eerder uit school bij mij thuis kwam, moest hij van zijn ouders ook weer eerder naar huis. Vrijwel al zijn vrije tijd moest hij in zijn studie steken, waardoor twee keer per week afspreken echt een no-go was. Als we op zaterdagmiddag een spelletje deden en zijn ouders dat achteraf hoorden, waren ze verbaasd en boos. ‘Waarom heb je niks nuttigs gedaan, terwijl wij hard aan het werk waren?’ Vanaf dat moment merkte ik dat de prestatiedruk van zijn ouders wel erg extreem werd.”
“Op een gegeven moment heb ik voorgesteld aan Stefan om samen met zijn ouders te praten, want ik merkte dat hun gedrag mij veel stress gaf”, vertelt Mirthe. “Ik heb nog nooit zoveel buikpijn gehad als toen ik met zijn ouders aan tafel zat. Ze begrepen dat ik Stefan vaker wilde zien, maar ze waren ervan overtuigd dat hij meer tijd aan andere dingen, zoals werk en studie, moest besteden. Meer afspraakjes met mij zaten er dus echt niet in.”
Stefan koos steeds vaker de kant van zijn ouders
“Stefan vroeg na het gesprek of ik me nu beter voelde, want er was toch meer duidelijkheid? Voor mij voelde het juist als een stap achteruit. Intussen koos hij steeds vaker de kant van zijn ouders. Ik moest in die tijd veel huilen en op een gegeven moment was ik ook niet meer welkom bij Stefan thuis. We hadden in deze periode nog wel contact, maar de spanningen liepen steeds hoger op.”
Ik was nog zo verliefd op die jongen van die online avond
Mirthes ouders zagen haar helemaal ongelukkig worden en wilden haar helpen. “Ze zeiden dat ze onze relatie niet kapot wilden maken, maar dat er echt iets moest veranderen. Achteraf gezien had ik dit al veel eerder moeten zien aankomen, maar ik was diep van binnen nog zo verliefd op die grappige jongen van de online avond. Na een tijdje besloten we om ergens te gaan wandelen en daar hebben we samen besloten om het uit te maken.”
“Aan de ene kant was mijn hart gebroken, maar het voelde ook als een opluchting om eindelijk uit deze situatie te komen”, vertelt Mirthe. “Toch hebben we het nooit goed uitgepraat en dat doet nog steeds zeer. In eerste instantie heb ik niks meer van zijn ouders gehoord. Pas toen ik hen een appje stuurde om hen te bedanken voor de tijd die Stefan en ik samen waren, wensten ze mij het beste toe. Maar excuses heb ik nooit gekregen. Als ik ooit iets verkeerd heb gedaan, zou ik graag willen weten wat dat dan was en daarover in gesprek gaan. Nu word ik op alle fronten genegeerd en dat doet heel veel pijn.”
Mirthe vind het ook lastig dat ze Stefans kant van het verhaal nooit exact te weten is gekomen. “Ondanks alle nare en kwetsende dingen heb ik ook onwijs veel lieve momenten met hem gehad”, zegt Mirthe. “Daarom geef ik ook nog steeds om hem en weet ik zeker dat de situatie hem ook heeft aangegrepen. Dat we dat nooit hebben gedeeld met elkaar, blijft ook nu nog vaak door mijn gedachten gaan.”
“Uiteindelijk heeft deze situatie mij als persoon heel erg veranderd. Als ik nu iemand tegenkom en een praatje maak, komt gelijk de gedachte omhoog wie zijn ouders zijn”, vertelt Mirthe. “Achteraf gezien had ik het nooit zover moeten laten komen. Maar ik durf nu wel eerder mijn mond open te trekken bij vrienden of tijdens catechisatie in de kerk. Ik hoop dat jongeren die zich in mijn verhaal herkennen eerder inzien dat zij niet het probleem zijn. Je bent meer waard dan wat je presteert', sluit Mirthe af.
*Mirthe en Stefan zijn gefingeerde namen. Ook de personen op de foto zijn niet de personen waar dit verhaal over gaat. Dit omdat het meisje dat we hebben gesproken graag anoniem wil blijven. De echte namen zijn bekend bij de redactie.
