Geen Lady Gaga

‘’Ik heb het nooit gemist, omdat al mijn schoolgenoten in hetzelfde schuitje zaten; niemand had een tv. ‘’Heb je dit programma gister gezien?’’, was een vraag die ik niemand hoorde stellen. Ik besefte niet dat ik iets miste. Wat ik nog wel weet is dat mijn broer, zussen en ik, toen we een computer kregen, het Sinterklaas-journaal mochten kijken. Ik keek altijd met grote ogen naar het scherm wetend dat dit op tv was geweest en wij het mochten zien.

Naar popmuziek luisteren was ook uit den boze. Ik ben naar een lezing geweest waar de spreker uitlegde dat Lady Gaga een dochter van de duivel was, dat zij haar ziel aan hem zou hebben verkocht. Dat idee had ik dan ook echt, ik geloofde wat me werd verteld. Een aantal jaar later ontdekte ik One Direction en daar luisterde ik stiekem naar. Toch wist ik ‘’Dit is fout’’ en heb ik al hun muziek meteen verwijderd en kerkmuziek gedownload.’’

Vooruitgang

‘’Op de middelbare school had ook niemand een tv maar de meesten hadden wel een computer en een mobieltje, ik ook. Uiteindelijk, toen ik besefte dat het oké was, begon ik YouTube filmpjes te kijken en keek ik weleens programma’s terug op Uitzending Gemist. Op mijn zestiende was het dan zover, we kregen een tv. We besloten naar een vrijere kerk te gaan en daar mocht televisie kijken wel.

Ik ben opgegroeid met boeken en mijn eigen fantasie en ineens stond er zo’n groot scherm voor mijn neus. Het klinkt misschien gek maar het heeft ons als familie wel dichter bij elkaar gebracht, de tv. Waar we voorheen elke zondagavond samen zaten te lezen, kijken we nu gezellig tv. Je hoort vaak dat een tv juist je band met anderen kan verzwakken, maar bij ons niet.

Ondanks dat weten mijn opa en oma nog steeds niet dat we een tv hebben omdat zij nog steeds naar de Gereformeerde Gemeente, de kerk waar ik geen tv van mocht kijken, gaan. Ik denk dat ze wel een vermoeden hebben omdat mijn oom en tante hun tv al niet eens meer verstoppen. Ook draag ik nu gewoon een spijkerbroek terwijl ik als kind alleen maar rokjes mocht dragen. Ik denk dat ze het allemaal wel prima vinden.’’

Ik zal het mijn kinderen nooit verbieden

HBO

‘’Ik studeer nu Pabo op Windesheim, een school waar bijna iedereen veel vrijer is opgevoed dan ik. Tijdens de lessen gebruiken mijn docenten voorbeelden als Dora, omdat zij Engels spreekt en daarom een goed voorbeeld is voor het onderwijs. Ook gebruiken ze Spongebob en andere programma’s waar al mijn studiegenoten over mee kunnen praten.

Ik vind het niet lastig, want zoals ik al zei, ik heb nooit geweten wat ik heb gemist. Nu kijk ik wel video’s van deze programma’s voor mijn opleiding, maar ik sta er verder niet bij stil dat ik het vroeger nooit heb gezien.

Als ik zie hoe mijn neefje en nichtje altijd voor de tv hangen en op hun tablet zitten schrik ik wel een beetje. Ik zal het mijn kinderen nooit verbieden, maar ik wil ze ook laten zien dat er genoeg boeken zijn om te lezen en dat er een leven buiten de tv is.’’

Volg jij ons al op Instagram?