Dance-dj Roberto Rosso: “Eerst vond ik het spottend als mensen me de Jezus-dj noemden”Dance-dj Roberto Rosso: “Eerst vond ik het spottend als mensen me de Jezus-dj noemden”
(TW: dit bericht bevat inhoud over zelfdoding. Loop jij rond met gedachten over zelfdoding? Praat erover! Neem contact op met Stichting 113 (0800 0113 en 113.nl).
Leestijd: 3 min
‘’Michaël was er niet meer, hij had een einde aan zijn leven gemaakt.’’ Een oorverdovende stilte klonk er in Ahoy toen Robin (DJ Roberto Rosso) op de EO-Jongerendag vertelde over het verlies van zijn beste vriend, Michaël. Naast 15.000 jongeren in Ahoy, zagen online meer dan 500.000 mensen hoe Robin brak tijdens het vertellen van zijn verhaal. Nu, een paar weken later, blikken we samen met Robin terug op de EO-Jongerendag en alles wat daarna op hem af is gekomen.
“Toen ik in Ahoy het podium afliep, kwam alles pas echt binnen. Iemand knuffelde mij, ik weet geen eens meer wie het was, maar alles ging in een soort waas. Eigenlijk was ik toen gewoon heel verdrietig, omdat ik mijn beste maat miste. Nadat ik mij even teruggetrokken had, stapte ik terug de zaal in. Wat er toen gebeurde was heel bijzonder. Heel veel mensen kwamen naar me toe en gaven mij knuffels. Ik heb de hele dag ’Ik hou van je’ gehoord.”
“Een beetje naïef misschien, maar ik had helemaal niet verwacht dat het fragment van mijn verhaal online zou komen. Dat het zoveel reacties opleverde is echt ongekend, dat had ik nooit aan zien komen. Ik kreeg de eerste paar dagen tientallen DM’s, veel lieve woorden en ook berichtjes van mensen die zelf een vriend of vriendin verloren hebben door zelfdoding. Ik probeerde op alle appjes en DM's zo goed mogelijk te reageren. Er zaten ook veel verhalen tussen van mensen die zelf suïcidale gedachten hadden. Gelukkig kon ik dat wel goed loslaten, maar je bent wel de hele dag met het onderwerp bezig. Dat is op sommige momenten best intens. Iedereen kent of heeft helaas wel een verhaal rondom zelfdoding.”
‘’Als ik nu terugblik op de EO-Jongerendag denk ik vooral aan de avond van tevoren. Ik was mijn verhaal aan het voorbereiden en daarvoor moest ik terug in de tijd naar het moment waarop ik hoorde dat Michaël was overleden. Ik moest weer voelen, denken en ruiken wat ik toen ervaarde, zodat ik echt mijn eigen verhaal kon vertellen op het podium. Zo voelde het de volgende dag ook, het was echt alsof ik mijn verhaal alleen aan Joram vertelde. Fijn dat er 15.000 mensen bij waren, maar het was mijn verhaal en het waren mijn tranen.’’
‘’Elke dag kwamen er minder DM’s binnen. Vorige week waren het er nog zo’n vijftien per dag, nu zijn het er nog maar een aantal. Het is wel apart dat alles nu weer ‘normaal’ wordt. Ik ga gewoon weer naar mijn werk, ik praat weer voornamelijk met vrienden en familie over alles. Na de EO-Jongerendag was het een periode waarin je heel veel mensen ziet en heel veel mensen jou zien. Het verhaal lijkt nu weer een soort van alleen van mij en de harde kern van mensen die om mij heen staan. Dat voelt ook fijn, ik voel ook steeds meer ruimte om weer met andere dingen bezig te zijn gelukkig.’’
Dance-dj Roberto Rosso: “Eerst vond ik het spottend als mensen me de Jezus-dj noemden”