Lief lichaam,Ik wil ten eerste zeggen dat het me spijt dat ik je zo heb uitgehongerd, gepijnigd en gekwetst. Het was totaal niet de goede aanpak en dat weet ik nu, dat klinkt heel gek omdat ik nog steeds af en toe tegen je inga, maar ik weet dat het enorm fout is.Ik kan pas echt gemeend sorry zeggen als ik hersteld ben en goed weet om te gaan met gebeurtenissen en emoties, maar het kan nu ook al, omdat ik ver ben gekomen.De aanpak van jou uitputten, uithongeren, uitdrogen, verminken en, eigenlijk, alles heeft je een grote klap gegeven. Ik wil niet meer tegen jou vechten, maar met jou. Samen staan we sterk en dan kunnen we de wereld aan. Zodat we elkaar gaan waarderen, naar elkaar leren luisteren en dat we, hopelijk, elkaar kunnen gaan vertrouwen en houden. Ik ben blij dat ik jou en mezelf de kans heb gegeven om aan te komen en te herstellen. Jij bent bijna helemaal genezen. De lichamelijke klachten, zoals donshaar, lage bloeddruk en hartslag, geen honger, geen conditie en snel pijn in elk deel wat jou jou maakt is bijna weg. Ik geef jouw/mijn hoofd de ruimte om mezelf te leren kennen en te ontdekken, om te strijden tegen de eetstoornis en om alle belangrijke processen in het lichaam te kunnen stimuleren.Ik ben je dankbaar voor alles. Je hebt jezelf en mij niet opgegeven toen het allemaal te veel en te zwaar was. Je hebt me motivatie gegeven, laten lopen, spieren en krachten laten krijgen, organen laten herstellen, meer concentratie en energie gegeven, menstruatie teruggegeven, emoties weer laten voelen en vast nog wel meer dingen waar ik nu niet op kom.