Rebekka is 15 en spreekt in de kerk: 'Het voelt alsof God me heeft uitgekozen om dit te doen'
Leestijd: 3 min
Leestijd: 3 min
Spreken voor een groep kan best spannend zijn. Je stelt je kwetsbaar op, en veel mensen kijken naar je. Rebekka (15) is jong, en spreekt nu al in de kerk. Ze vertelt hoe ze het ervaart: “Voor mijn gevoel werkt God echt door mij heen”.
“De eerste keer dat ik voor een groep mocht spreken was op sportkamp. Iedereen mocht deze avond een getuigenis delen. Die avond ben ik toen als eerste naar voren gegaan. Ik merkte dat ik het niet spannend vond. Na afloop kwamen mensen naar me toe en reageerden super enthousiast! Vanaf die avond dacht ik, misschien is dit toch wel iets voor mij! Dit was best bijzonder, want het jaar daarvoor mocht ik ook mijn getuigenis delen maar toen zat ik huilend en trillend op de bank, want het lukte toen echt niet.”
“Na die keer werd ik vaker gevraagd om te spreken. De allereerste keer dat ik in een kerk heb gesproken, was tijdens een tienerdienst. Dit was spannend, omdat er allemaal leeftijdsgenoten waren en je weet maar nooit hoe ze over je zullen denken. Tijdens de preek werd ik steeds losser, voor mijn gevoel was God echt door mij heen aan het werken. Ik vind het fijn om te spreken voor mensen van mijn leeftijd, aangezien we in dezelfde levensperiode zitten. God kan op die manier door mij heen werken voor mijn generatie.”
“Vaak denken mensen dat het altijd goed gaat op het podium, maar dat is niet zo. In het begin vergat ik vaak wat ik wilde zeggen, maar door goed te kijken naar wat andere sprekers doen, heb ik geleerd om de tijd te nemen tijdens het praten. Bidden op het podium vond ik ook spannend, want het staat dan niet vast wat je gaat zeggen. Een praatje bereid je gewoon voor, maar een gebed niet. Op zo’n moment voel ik veel spanning, maar dit gaat gelukkig snel weg. Dat komt ook door de mensen in de kerk, de sfeer is goed en het is eigenlijk heel gezellig.”
“Als ik aan mensen in mijn omgeving vertel dat ik soms spreek in de kerk vinden ze het vaak heel stoer. Voor mij voelt het meer alsof God mij heeft uitgekozen om dit te doen. Het is namelijk niet gebruikelijk is dat iemand van vijftien mag spreken in de kerk. Het komt wel eens voor dat mensen niet begrijpen waarom ik op deze leeftijd graag over God praat op het podium. Maar ik ben blij dat ik dit mag doen. Het is echt een stukje van wie ik ben. Als ik iets van God ervaar wil ik dit het liefst gelijk met iedereen delen. Dus ik heb zeker plannen om in de toekomst meer te spreken als die mogelijkheid er is.”
Amber (16) kwam kortgeleden tot geloof: 'De EO-Jongerendag hielp mij een stap dichterbij God'
