Perfecte wereld waar christenen ondergronds leven
Leestijd: 3 min
Dat christenvervolging iets van nu is, weet iedereen. Zo publiceerde Open Doors vandaag nog de ranglijst van vervolgde christenen 2016, en dit aantal is gigantisch toegenomen. Reden genoeg voor redacteur Esther om het boek De Kruisdraagster van Lydia Schwarz te lezen. In het boek is het inmiddels de 22ste eeuw en leeft Anna in een ‘perfecte wereld’. Tenminste..
Door een gigantisch systeem waar alle landen aan meewerken zijn oorlog, ziekte en werkloosheid niet meer aan de orde. Maar daar staat wel iets tegenover, privacy bestaat namelijk niet meer en bovenal: van religie is geen sprake. Onderweg naar school krijgt Anna een briefje in haar hand gedrukt van een onverzorgd uitziende man. Door dit briefje begint Anna een zoektocht naar het verdwenen christendom in deze zogenaamde perfecte wereld, en die zoektocht is niet zonder gevaren. Na het invoeren van het nieuwe systeem hadden de christenen geen andere keus dan ondergronds te gaan: In het nieuwe systeem worden ze namelijk vervolgd.
Bij het horen van fictieve werelden, (je weet wel, denkbeeldige werelden) gaan er bij mij vaak wat nekhaartjes omhoog staan. Niet altijd hoor, maar wel vaak. Als ik aan boeken met zulke werelden begin, snap ik er de helft van de tijd niks van of vind ik het zo onrealistisch dat ik het boek maar gewoon laat voor wat het is. En hoewel ik het onderwerp van het boek ontzettend interessant vind, had ik daarom wel wat vooroordelen toen ik aan het verhaal begon. Je kunt je dus voorstellen dat ik best blij was zodra ik ontdekte dat je niet direct een fictieve wereld op je dak krijgt. In tegendeel, je wordt als het ware aan je hand meegenomen en stukje bij beetje geïntroduceerd. Plusje voor Lydia. Ik vond de manier van schrijven sowieso erg prettig. Het is ontzettend beeldend geschreven waardoor je direct in het verhaal wordt gezogen. Je leeft met Anna mee en bent oprecht benieuwd naar elke nieuwe stap die ze gaat zetten. Het boek beschrijft haast filosofisch hoe Anna stukje bij beetje meer ontdekt over het christendom en tegelijkertijd ook meer leert over haar eigen identiteit. De Kruisdraagster heeft simpelweg een hele hoop dingen die een boek een goed boek maken. Sterke karakters, oog voor detail en verfrissende plottwisten. Het enige minpuntje was dat het soms wel heel diep gaat. Misschien zelfs was zweverig op sommige punten. Maar een beetje boekliefhebber kan daar prima doorheen kijken, vind ik. Geen reden om het boek niet te lezen in ieder geval. Dat christenvervolging iets van nu is, weet iedereen. Maar voor veel mensen voelt het ook als een ver-van-je-bed-show. Toch vond ik dat dit boek maar weer pijnlijk duidelijk maakt dat niemand weet hoe de toekomst eruit zal zien. Misschien dat christenvervolging veel minder ver weg is dan het voor jou misschien voelt. De Kruisdraagster is een verhaal met een boodschap voor iedereen die geloven niet als vanzelfsprekend ervaart of gewoon een aangrijpend verhaal wil lezen. Benieuwd naar de Open Doors ranglijst van vervolgde christenen 2016? Klik dan hier. Alles is media. In de MediaMonitor bespreekt BEAM-redacteur Rimme – mediaverslinder en afgestudeerd als mediawetenschapper – iets uit de media. Of dat nu een televisieprogramma, film, serie of iets anders is. Vandaag nam redacteur Esther het stokje eenmalig van hem over.